MyHeartMyMind

கண்மணி..

2012-01-16T09:51:00.008+05:30

".....மோனத் திருக்கு தடீ! இந்த வையகம்
மூழ்கித் துயிலினிலே,
நானொருவன் மட்டிலும் - பிரி வென்பதோர்
நரகத் துழலுவதோ ?"

கொஞ்சம் துயரம் என்றால் -சொல்லில்
கொட்டித் தீர்த்திடலாம் , இந்த
நெஞ்சம் பிளக்கும் வலி சொல்ல -
சொல்லில் என் தமிழில்..

உண்னை மரணம் பிரிக்கும் கனா
கண்டு துடித்து துவண்டதுண்டு ..
உன் மணனம் பிரிக்கும் என
கண நொடியும் நினைக்கவில்லை...

சிந்தையில் தெளிவுமில்லை இன்று-
அன்னம் தின்னவும் தோன்றவில்லை
மந்தையை தொலைத்த கன்றாய் - நின்று
திக்கற்று புலம்புகிறேன்.

உண்னை சந்தித்த தேதி முதல்
என்னை என்றைக்கும் மாற்றிவிட்டாய்,
பின் என்னை சந்தித்த மனிதரெல்லாம்
சந்தித்த துன்னையன்றோ?

கிஞ்சிற்றும் மாற்றமில்லை- என்
வாழ்காலம் உன்னோடுதான்.
விஞ்சிட்ட நாட்களெல்லாம் உன்
முகம் சிந்தித்து கொன்றிடுவேன்.

பயணப் பக்கங்கள்- மதுரை

2011-12-10T22:01:00.004+05:30

சுத்தமாக அசாருதீன் 'நிக்காவை ' மறந்துவிட்டேன்... :-) காலை 10:30 மணிக்கு நியாபக உதயம். நல்ல வேலையாக விழா மாலை 5 மணிக்கு என்பதால் உயிர் வந்தது. பலமுறை வருந்தி அழைத்திருந்தான் நண்பன்.

இதுவரை எல்லா கல்யாணங்களுக்கும் நானும் அவனும் தவறாமல் ஆஜர் ஆகிக் கொண்டிருந்தோம், நேற்று அவன் திருமணத்தில் நான்.

சற்று கவலை வந்தது...அதைப்பற்றி பிறகு நினைக்கவில்லை.

SK வந்து இருந்தார். C.T.R, SK என் வாழ்வில் நான் மிக அதிகம் மதிக்கும் இரண்டு ஆசிரியர்கள்.

கலியாணம் கழித்து அப்படியே எதிரில் ரயிலடி போய் விட்டேன். மதுரைக்கு பயணம். தாத்தாவின் எழுபத்தி ஐந்தாம் அகவை தினம். மதுரையில் மீனாட்சி அம்மன் கோவில் வாயிலிலுள்ள வீரன்தான் அவரது குல தெய்வமாம் (மதம் டு மதம் transfer ஆவது போல, குல தெய்வம் டு குல தெய்வம் transfer ஆக ஏதேனும் வழி உண்டா? எங்க அப்பா வழி குல சாமி வைதீஸ்வரராம், சொல்லி கொள்ள அவ்வளவு கம்பீரமாக இல்லை.. ).

வழக்கம் போல் டிக்கெட் சொதப்பல்.. அம்மாவிற்கும், அக்காவிற்கும் RAC , எனக்கு அது கூட இல்லை...கடி.

TTR-யிடம் அப்பா பேசியதில், "ஏறச் சொல்லுங்கள், பார்த்துக்கொள்ளலாம்" என்றார். பொதுவாக இந்த வார்த்தைகளுக்கு, கொஞ்சம் மாமூலான அர்த்தம்தான்... கிடைத்துவிடும் என்ற அர்த்தத்தை சொன்னேன்.

ஏறிவிட்டோம். எனக்கு எதிரில் வெண் சட்டை, பையில் montblanc பட்டை, சந்தனம், Gold Frame கண்ணாடி, வலது கையில் ருத்ராட்ச காப்பு, இடது கையில் தங்க கடிகாரம், pant[s], shoe[s] சகிதம் அமர்ந்து ஏதோ ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து படித்துக் கொண்டிருந்தார் ஒரு நாற்பது வயது அருகிய மதுரை தொழில்பதி.

மேற்சொன்ன எல்லாவற்றையும் விட, அவர் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்ததில் அவர் பால் ஒரு ஈர்ப்பு. "ஆ !!, 5 ரூவான்னு பேசிப் பாரு... 'ஏலு'ன்னு முடிச்சிடலாம்... ! ஆங்...!! ஆல் ரெடி ஒரு பார்ட்டி நெருக்கி வெச்சிருக்கோம்... அப்புடியே பத்துக்கு... ஆ!", என்று மந்தை சந்தையாக உயிரை எடுக்காமல் புத்தகம் படிக்கும் ரியல் எஸ்டேட் 'பார்ட்டிகள்' மீது வரும் ஈர்ப்பு.

அவருக்கும் பர்ஸ்ட் கிளாஸ் கன்பார்ம் ஆக வில்லையாம். எ/சி இரண்டாம் வகுப்பில் பயணிக்க கவலை. TTR -யிடம் 13 முறை கேட்டு விட்டார் ,"சான்சே இல்லியா ??"

இந்த இரண்டாம் வகுப்பு (எ/சி ! :-p ) கவலையிலும் புத்தகத்தை ஆர்வமாக படித்ததைப் பார்த்து, நிச்சயம் என்ன புத்தகம் என்று பார்த்து விட ஆவல். அருகில் இருந்து கண்களை ஓட விட்டேன்.

மேற்சொன்ன ஈர்ப்பு 'lost baggage-யில்' சேர்ந்து விட்டது. :-( .

நடுவில் எங்கோ ஒரு பத்தி,

'......பஸ் என்பது, பயணிகளை ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு ஏற்றிச் செல்லும் இயந்திர குதிரை...அல்லது கழுதை...அல்லது ஒட்டகம்...அல்லது ஏதோ ஒன்று(!?!) அத்தகைய...'

என்று செல்லும் 'சந்தியா ', 'லதா ', 'மயங்குகிறான் ஒரு சாது ', புத்தகங்களை படித்துக் கொண்டிருப்பவர் மீது ஈர்ப்புகள் நிலைப்பதில்லை.

அம்மாவுக்கும், அக்காவுக்கும் எங்களோடு பயணித்த வடக்கத்திய குடும்பத்தின் புண்ணியத்தில் இரு படுக்கைகள் கிடைத்தன. எனக்கு 4 கரேஜ் தள்ளி இரவு 12-க்கு ஒரு படுக்கை கிடைத்தது. 300 'ஒவாயில்'. பெரிய மனதுடன்.

மதுரை மாநகர்.

Observations....

2011-11-30T19:30:00.000+05:30

Okay, after a long time, got in touch with a school friend. Thanks to Facebook. :-p

A girl. A psychologist now. This was the one of the very first chats we had...Probably the second or third. And the observations she made were amazing. Just felt I should record this. It is a great feeling when people assess you, and give you clarity. At the end of it, please do let me know what you think about me/these observations.

I have deleted parts of the conversation that are irrelevant to the readers. :-) Please have patience, if not, just run through the coloured stuff (Baaaaaad colour choice, I know :-/ :-p) anways, c u at the end of the read. b4n.

Friend: but then thats the point la

u dont let every one into thatexclusively private space that is so delicate and tender

17:55 u cant not everyone wud care enuf totread carefully

n the point is sarcasm is a mask

n i think u may be quiet a sensitiveand soft guy deep down

u know

me: :-)

am soft even outtside

:-p

but bluddy guys call it baby fat

17:56 Friend: see this is exactly it

me: :-p

wattodo

enna exactly

Friend: that how u knw i was right

n yet it was so hard for u to justaccept it

u had to bring sarcasm in

me: ya

that's wat u do

when somebody touches a softspot

17:57 u laugh it

n get away

Friend: precisely

me: :-)

Friend: coz its hard to stay with it

n to accept some people can understndus

the fear to let anyone in

natural

but jus saying

thats how we operate

so do i

me: ya..but sometimes, dat's just polite to jokewhen ppl say nice things aba u

;-)

17:58 pugalchi

Friend: u dont have to man

me: pidikaaaaadhu

Friend: this is not pugalchi dude

its just an observation

which may be right or wrong

me: excuse me, "deep down ur a sensitivesoft guy"

is not a nice thing to say about me?

17:59 Friend: it is pugalchi u idiot fellow

it is nothign but the truth

it doesnt have to be praise

me: hmm

Friend: i'll tell u

me: seri vidu... u r right

Friend: wat u r like

me: ok

temme

Friend: i jus have this image of u

me: ok

Friend: u can tell me if i am wrong

me: i'll try to be honesst

Friend: deal

18:01 u r actually smart but lazyy

n people around u think they know u

like u r this transparent person thatthey know so well

18:02 n almost the kinda person who has manyclose friends

n every one of them thinks they know uso well

me: hmm

Friend: and take a lot of right in sayin itor claiming it

me: :-)

hmm...

18:03 yes.

Friend: bt what none of them know is thereis this absolutely delicate side that not one of them knows about

they probably think ur poetry istalent

and u get away with saying it too

sometimes mebbe u agree u really feelit

but deep down that is a soulfulexpression of who u r

18:04 u have never really yet trusted anyoneto be urself comepletely

me: hmm

18:05 Friend: n yes ur sense of humour n sarcasm

although quite mokkai

n sometimes good

is like ur karnana's kavasam

u know

go on

me: agreed

18:06 i express anger through my sarcasm

when i can't shout

or fight

which i think is a sign of weakness

Friend: im not sure it is weakness

18:07 n i think u rarely trsut anyone to beable to handle it so u let it be

n yeah mostly nice to all people

even wen u may not think highly ofthem

18:08 i feel u havent yet made enuf frndswith people who u can connect wid deep down

u know they r all nice people butwudnt get it if u said some of ur ideas or views

me: hey

Friend: sollu

me: is this like all from 2 weeks of on n offchat

???

Friend: y

yep

me: my gawd ur gud

18:09 Friend: this is the energy i get from u

dont freak ot when i say this

people often do

me: am scared...or is this like this horoscopecoloumn that kinda fits all?

hmm

Friend: i just closed my eyes n tried tounderstnd u

this is wat i get

18:32 Friend:

one last kaelvi

i feel i am gonna get this wrng

18:33 did u drink quite heavy in the past ndecide to stop?

me: nope

but i decided to stop

Friend: see i knew i was gonna get it wrng

me: i was not even a big fan of drinks,

but once i started off

in full glory

18:34 Friend: exactlyy

kewl

i was right then

yeahhhhhhhhhhhhhhhh

me: but quickly swore neva to drink

Friend: exactlyy

it did freak u out

me: haha

:-) itwas amazing

Friend: meaning that u can get out ofcontrol

me: nope

18:35 we had an incident

life shaker

Friend: hmm

me: n i decided i wont

Friend: i cud sense it

me: okies

but really

dis cant be guess

me: if it is true, ur awesome

Friend: yes byeee

me: ;-)

Friend: dNX;)

BYEEEE

So, you know me.....how much of these 'Observations' do you think are right? :-)

வலைப்பூ-2

2011-11-29T23:53:00.001+05:30

அழைத்தேன்... "மச்சி, எனக்கு ஒரு அர்த்தம் தெரிஞ்சாகனும் " என்று முதல் மரியாதை கிழவன் கணக்காக தொடங்கினான்... அய்யயோ, இன்று செய்தளித்த presentation -இல் ஏதோ சொதப்பல் போல என்று எண்ணியபடியே "என்ன மச்சி, சொல்லுடா", என்றதும்...
"தாயாரின் சீதனமும், தம்பிமார் பெரும்பொருளும் மாமியார் வீடு வந்தால் போதுமா , அது மானாபிமானங்களை காக்குமா ?!!!" என்று உரத்த குரலில் பாட தொடங்கி விட்டான்... "மச்சி, இந்த lines- க்கு விளக்கம் வேணும்டா " என்றான்.. :-)

ஆமாம்...இதே ஆச்சர்யம்தான் எனக்கும்... சீதனம், மான/ அபிமானம் எல்லாத்திற்கும் ஒவ்வொன்றாய் விளக்க... "மச்சி, சூப்பர்-டா... அவன் *&^%%$$@# டா அவன்... (கண்ணதாசன் )" என்று புளகாங்கிதமாக கவிஞரை நாலு கெட்ட வார்த்தைகளால்(!!) பாசம் கொட்டி , பாராட்டி விட்டு... 'தாழையாம் பூ முடிந்து..' பாகப் பிரிவினை பாடலை முழுவதுமாக என்னோடு speaker- இலேயே கேட்டுவிட்டு உறங்கப்போனான்...

நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.... நான் நள்ளிரவில் பாடல் கேட்டு எவ்வளவு காலம் ஆகிறது... ஹ்ம்ம்... இன்றிரவு...

வலைப்பூ...

2011-11-29T18:39:00.001+05:30

இன்னும் ஐந்து ,பத்து நிமிடங்களில் ஒரு meeting -ற்குச் செல்ல வேண்டும்... திடீர் என்று வலைப்பூ தொடுக்க உந்துதல்.. நேற்று நள்ளிரவு 12 :30 -க்கு ரிஷியிடம் இருந்து ஒரு sms , "Machi, r u awake?" இன்று ஒரு முக்கியமான presentation-க்காக 10 மணி வரை என் அலுவலகத்தில் இருந்து விட்டு சென்றவன் திடீர் என்று தேடுவதில் ஒரு பதற்றம், நானே அழைத்தேன் (நம்புங்கள் , நான் பெண் பிள்ளைகளை மட்டும்தான் திரும்ப அழைப்பேன் என்று சுட்டும் நல்லுள்ளங்களே... :-p ),

அடடா... meeting ஆட்கள் வந்து விட்டார்கள்.... வந்து தொடர்கிறேன்........

நெடுநாள் கடிதம்...

2011-09-29T20:53:00.000+05:30

வாழ்க்கையின் சுழலில் சிக்கி அதை காரணம் காட்டி நம் பல வேலைகளை தட்டி கழித்து காரணிகள் புனைவது மிக மிக சுலபம்... அதைத் தான் நான் செய்துகொண்டிருக்கிறேன்..

வலைப்பூ பின்ன நேரம் இல்லாமல் இல்லை... கண்ட கழிய Site -க்களில் நேரம் செலவழிப்பதில் ஒரு பங்கு தான் ஆகப் போகிறது... (நான் facebook போன்ற பைசா பிரயோஜனம் இல்லாத site -களை பற்றி சொல்றேன்பா ) ஆனாலும் நேரமில்லை... வழக்கம் போல்..

இந்த மாதத்தில் நான் ரெயிலில் தனியாக பிரயாணம் செய்வது இது இரண்டாம் முறை. முன்பு தனியான பிரயாணங்கள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.. பொதுவாக தனிமையே எனக்கு மிகப் பிடத்த ஒன்று...முன்பெல்லாம்...

இப்பொழுது இல்லையா? பிடிக்காமல் போய் விட்டதா என்ற கேள்வி தோன்றினால், ஆம் என்று கூற மாட்டேன்... ஆனால் முன்பு அளவு நான் எதையுமே ரசிப்பதில்லை என்பதுதான் உண்மை... :-( அதற்கான காரணம் எனக்கே புரியவில்லை....பிடிக்கவில்லை..

கடற்க்கரையில் காலாற நடக்க உந்துதல் இல்லை... கவிதைகள் வடித்து காலங்கள் ஆகிவிட்டது... புத்தகங்கள் படிப்பதில்லை.. கடவுளே, இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச நல்ல விஷயமும் காண போய்கிட்டு இருக்கு.. நீதான் காப்பாத்தனும்...

மங்காத்தா பார்த்தேன்... சில முறைகள்... படம் பரவில்லை... Ajith என்ற தனி மனிதன் இரண்டே முக்கால் மணி நேரம் படத்தை நகர்த்தி செல்கிறான்... வேறு எதுவும் impressive-வாக இல்லை... வெங்கட் பிரபு என்னாச்சு பா ?

அலுவலகம் கொஞ்சம் கடியாக தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது... வாழ்க்கை முழுக்க இதைப்போல்தான் இருக்குமோ என்ற பயம் தோன்றுகிறது... சுவாரஸ்யம் பத்தாது இதில்... சீக்கிரம் வேற எதாச்சும் பண்ணனும்...

கோபிகா, மாதங்கி, அமிர்த சுகி , jatthin , இம்தியாஸ் , எல்லோரும் முறையே அப்பா , அம்மா ஆகி இருக்கிறார்கள்... :-) நெஞ்சம் நெகிழ்கிறது...

அகமத் அலி, மீரா சாகிப், ஐஸ்வர்யா , எல்லோரும் இப்பொழுது தான் 3 முடிச்சி இட்டு இருக்கிறார்கள்... அடுத்தது மகதீர், மாமா, மகேந்திரன், மோனிகா, மற்றும் சிலர் தயார்நிலை.... வாழ்க்கை தன வழக்கமான ஜெட் வேகத்தில் பின்னிப் பறந்து கொண்டிருக்கிறது...

நண்பனாக , மாமா-வாக, சிற்றப்பனாக என் கடமைகள் பலவற்றை செய்யாமல் கடத்தி வருகிறேன்... ஹும்ம்... இனிமேலாவது உருப்படவேண்டும்...

நிறைய எழுத வேண்டும்... பின்னிரவு வருகிறேன்...

yearn....

2011-07-11T07:48:00.003+05:30

Let me just flow with the drift

Let me just blow with the gust

Let me just take wat is left

Let me be aloof n just rest

Let me be ordinary, please...

Let me be ordinary, please...

~ Ovel Sturck

2011-07-11T07:46:00.002+05:30

do u know
how hard it is
to let go...

sayin 'gud bye'
n bein scared
u might be right...

wen the thought passed
that the last kiss
might be the last...

do u know
how hard it is
to turn around

when she stops,
turns back
n vanishes
around the block...

when phone
doesn't sing
the song of
the familiar ring...

~ ovel sturck

2011-05-26T21:23:00.012+05:30

"தூக்கமின்றி தவிக்கவில்லை, நான்
எழ காரணமின்றி விழிக்கின்றேன்!"

அமுது, அமுதன், பேபி, தாத்தா, stara, zuzu, அருள், அருள் குணாளன் என்ற நாமகரனங்களால் வெவ்வேறு சமயங்களில், வெவ்வேறு நிலங்களில், அழைக்கப்பட்ட/அழைக்கப்படும் என் ஆசை மச்சானின் ஒரு சமீப முகநூல் (அதானுங்க, 'facebook') மனநிலை வாக்கியம் (status message) - 'கௌரவ வாக்கியம்னு' போடலாம்னு பார்த்தேன்...பின்ன... 'status'-naa கெளரவம்தானே ...but...வேணாம் ....

ஒவ்வொரு முறை படிக்கும் பொழுதும் இந்த வாக்கியத்தில் உள்ள உண்மை என்னை பொளேர் என்று அரைகிறது... எனக்கு மட்டுமல்ல... என்னை சுற்றி, எனக்கு அருகில், என்னை விலகி, நான் அறியா, எனை அறிந்த .. எல்லா மனிதரின் வாழ்க்கையையும் / மன நிலையையும் பளிச்சென்று படம் பிடித்த இரட்டை வரி..

காரணம் இல்லா... காரணம் புரியா... தேடல் தீர்ந்த... தேடல் தெரியா... pointlessness in life....

எதற்கு எழுகிறேன்... எதை நோக்கி ஓடுகிறேன்... எதை அடைவேன்... ஏன் அதை தேடுகிறேன்... தெரியவில்லை...

அனால் பொழுது விடிந்து விட்டது.... எழ வேண்டும்... ஏன் என்றால் உலகம் எழுகிறது... நீயும் எழ வேண்டும்...

சரி...எழுகிறேன்...

உன் வயதுக்காரர்கள் பணம் தேடுகிறார்கள்..

சரி... நானும் தேடுகிறேன்...

கல்யாண வயது (??!!) அடைந்து விட்டாய்...

சரி மனமேடை சேர்கிறேன்...

நான்கு வருடங்கள் ஒரே வேலையிலா இருக்கிறாய் ???

சரி இருக்கும் வேலையை விட்டு விட்டு இரெக்கை தேடுகிறேன்...

ஆனால் உண்மையில் எனக்கு என்ன வேண்டும்...? எனக்கு எது மகிழ்வு?? நான் எழ காரணமில்லா நாட்கள் இருக்கவே கூடாதா?

எனக்கு எழ பிடிக்கவில்லை ....

எனக்கு இன்று உண்ண , உடுத்த பணம் இருக்கிறது... பணம் தெவை படுகையில் எழுந்து உழைத்துக் கொள்கிறேன்..

எனக்கு இருக்கும் வேலையே போதும்... இன்னொரு சில லட்சத்திற்காக பாழூர் வரை தினம் சென்று வெந்து (ஆமாம் வெந்து தான் )வர எனக்கு அவசியம் இல்லை...

எனக்கு திரு'மணம்' செல்லவில்லை... நாற்பதில் துணை தேவைப்பட்டால் நாற்பதில் தேடிக்கொள்கிறேன்...

எனக்கு எழ காரணமில்லை...விடுங்களேன்... please......

பி .கு . இனியாவின் இந்த பதிவின் - http://iniyasnehidhi.blogspot.com/2008/12/mozhiyil.html , எனது தினப் போலம்பல்களின் , கோடான கொடி மானிடப் பதர்களின் வாழ்கையின் ரத்தின (உண்மையிலேயே) சுருக்கம்தான் அமுதனின் அவ்விரு வரிகள்....

இனி எல்லாம் சுகமே......

2011-04-20T12:56:00.004+05:30

உறவுகள் - தொடர்கதை
உணர்வுகள் - சிறுகதை..
ஒரு கதை இன்று முடியலாம்..
முடிவிலும் ஒன்று தொடரலாம்...
இனி எல்லாம்..... சுகமே.....

உன் நெஞ்சிலே பாரம்....
உனக்காகவே நாளும்...
சுமைதாங்கியாய் தாங்குவேன்...

உன் கண்களின் ஓரம்...
எதற்காகவோ ஈரம்....
கண்ணீரை நான் மாற்றுவேன்...

வேதனை தீரலாம்...
வெறும்பனி விலகலாம்....

வெண்மேகமே.....
புது அழகிலே
நாளும் இணையலாம்...

உறவுகள் - தொடர்கதை
உணர்வுகள் - சிறுகதை...

வாழ்வென்பதோர் கீதம்...
வளர்கின்றதோர் நாதம்...
நாளொன்றிலும் ஆனந்தம்...

நீ கண்டதோ துன்பம்...
இனி வாழ்வெலாம் இன்பம்...
சுக ராகமே ஆரம்பம்...

நதியிலே புதுப்புனல்
கடலிலே கலந்தது...
நம் சொந்தமோ
இன்று பிணைந்தது
இன்பம் பிறந்தது...

உறவுகள் - தொடர்கதை
உணர்வுகள் - சிறுகதை..
ஒரு கதை இன்று முடியலாம்..
முடிவிலும் ஒன்று தொடரலாம்...
இனி எல்லாம்..... சுகமே.....

செல்லமே...

2011-02-20T06:34:00.003+05:30

அதிகாலை வாய்க் கசப்பில்
விழிக்கிறேன்...

எழ வேண்டிய நேரம்தான்
என்றாலும்,

வாயின் கசப்பு எழுப்பியதை
எண்ணி,

இன்றைய பொழுது எப்படியோ
என்று

தண்ணீர் தேடி கொப்பளித்து
விட்டு...

பின்னேழுந்து, கிளம்பி, கீழே கீழிறங்கினால்
பிறந்தநாள் என்று

வாயில் இனிப்பை திணிக்கிறாய் நீ...

இந்த வாரம்..

2011-01-09T16:23:00.003+05:30

ஈரோடு பயணம். இந்த வாரம் சினேகாவின் திருமண வரவேற்பு ஈரோட்டில். வழக்கம் போல் நானும் திநேசனும்(தினேஷ் ) சூறாவளியாக காலையில் புறப்பட்டு, மாலையில் ஈரோடடைந்து , விழாவை சிறப்பித்து(!!??), இரவே திரும்பி சென்னை அடைந்தோம். :-)

சினேகாவை இதுவரை இரண்டே முறைதான் நேரில் சந்தித்தி இருக்கிறோம். தொலைபேசியில் சில முறைகள் கதைத்திருப்போம். அவ்வளவுதான்.
இரண்டே திருகில், திறக்க முடியாமல் இறுகி விடும் ஜாடி-மூடி போல, எங்கள் நட்பானது இறுகி விட்டது ஆச்சர்யம்.

இரயிலில் நல்ல தூக்கம். ஈரோடு இரயில் நிலையம் புருவம் உயரும் அளவிற்கு துப்புரவாக இருந்தது. 'ஒரு மணி நேரமாய் இரண்டாம் பிளாட்பாரம் , வெஸ்ட் சைடுல , தண்ணி வழியுது.. யாரும் பைகளை, பொய் உடனே பார்க்கவும்' என்று பயணிகள் தகவல் ஒலிபெருக்கியில் அக்கறையோடு அறிவிப்பு வந்தது அதை விட ஆச்சர்யம்.

இங்கே சென்னையில், ஒரு நாள் முழுக்க நீர்போக்கு இருந்தாலும், ஒரு நாயும்கூட நின்று பார்க்காது. தண்ணீர் தானாக தீர்ந்து, நீர்த்து போனால்தான் உண்டு.

கடலை என்னை lorry கவிழ்ந்தால் மட்டும் எப்படி 5 நிமிடத்தில் ஒட்டு மொத்த ஊரும் வந்து bucket-ஓடு முண்டி அடிக்கிறது என்று தெரியவில்லை. செய்தி 5 நிமிடத்தில் எட்டுவதே நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை, அதற்குள் எங்கே இருந்து bucket, குடம் எல்லாம் கிடைத்து, வந்தும் சேர்ந்து விடுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.

சென்னை எக்மோர் இரயில் நிலையம் உலகிலேயே வயசாளிகளுக்கும், ஊனமுற்றவர்களுக்கும், கொஞ்சம் கூட அனுசரணையே இல்லாத இரயில் நிலையம்.

பேருக்கு ஒரு மின் படி.. ஒரு பிளாட்பார்மில் ஏறுவதற்கு மட்டும், இன்னொரு பிளாட்பார்மில் இருந்குவதர்க்கு மட்டும். அங்கே ஏறியவர் இங்க இறங்க வேண்டும் என்றால்? :-o

முடியாதோர்க்கு ஒரு ஊர்தி, அது முதல் இரண்டு பிளாட்போர்மில் மட்டும்தான் இயங்குமாம்.

சக்கர நாற்காலி இலவசம், ஆனால் அதை தள்ளுவதற்கு 200 தள்ள வேண்டும் போர்ட்டருக்கு . ஏன் என்றால் சர்க்கார நாற்காலி தள்ளவும் இடம் கிடையாது, ஒரு கோடியில் இருந்து மறு கோடி சென்று ஒவ்வொரு முறையும் 'திருச்சு' வர வேண்டும். ( இதில் நடு நடுவே தூக்கி இறக்கி, எழுந்து, கடந்து... ஸ்ஸ்ஸ் ....)

பத்து இடங்களில் நுழையலாம், ஆனால் பிளாட்பாரம் சீட்டு ஒரே ஒரு இடத்தில் தான் கிடைக்கும்.

உடல் ஊனமுற்றோரும், வயசாளிகளும், ஒவ்வொரு முறையும் படும் பாட்டை பார்த்து கொலை வெறி தோன்றினாலும், சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு ஏன் ஒரு உணர்ச்சியும் தோன்ற மாட்டேன் என்கிறது?

Secret Paths...

2010-12-10T14:05:00.002+05:30

Sorry for neglecting you all. I know it's been long. I do not have an excuse..as always.

Went through Zuzu's latest post about our FM days, and songs associated with memories..how each song distinctly brings up a particular memory associated with that song.

I and Zuzu share a very very special bond. A bond better than brotherhood, deeper than friendship. A bond which merges the both into one. I remember the days we used to listen to 'Morpheus'. And a quacky Indianized english speaking character who used to feature in the show now n then. I remember the episode when morpheus ran an hour from his tour in South America or somewhere. :-)

And ofcourse the golden shows from AIR "Vannak Kalanjiyam". The man who hosted the show had a very peculiar tamil name, which fails me now... but his voice and the parts of the show r so fresh in memory.

Thinking about this takes me further into the secret paths in my memory. Letting me rediscover the treasure hunt moments from our elementary and middle school childhoods. I remember us peeing on the 'Manathakkali' plant at our back yard every day just for the pure evil pleasure it gave us, knowing we were doing something we could get punished for.. and us drinking directly from the garden tap, cos the water tasted so much better than it did after it was boiled and filtered..

I remember the shacks we would create in the garden, under the trees, above the trees, behind the bushes, which were hideouts of our villains or vengeful vigilantes... remember the rainy afternoons where four of us would get under a blanket and our sisters(esp. malar) would tell us horrid tales of ghosts and secret caves connecting the schools and churches, where kids who disobeyed their sisters would be taken and chained...

Further, the memory travels down to the Grip ball, GI-Joe toys, He-Man strategies that were planned and the mountains and lakes, seas, villages, valleys, rivers that were created from ordinary bedsheets, bowls, pipes, towels, show horns, bottles, hair clips and stuff...

..to Teenage Mutant Ninja turtles(Raphael and Donatello) , Swat Cats (T-Bone and Razor), Centurions (Max Ray and Jake Rockwell), and surprisingly how used to fight to play haji's character instead of johnny's in Johnny quest.

Captain Marvel, in which I was the big red guy and Amudhan was the Blue guy. And how in our universe He-Man had a twin brother.. :-)

And how our sister's would throw us out of the room and lock the door because their barbies have to dress change... :-)

These memory paths seem to be going endlessly, like a maze... and not just any maze, but dangerously a maze in which I would happily and willingly get lost.. It just has one problem... It seems I have to get out at some point always... if only I can fix that and find a way to stay in... if only...

P.S. Zuzu, this is my comment for your post... I was sure blogger is not going to allow such a big comment, even before I tried... that's y made it a post here... Write something in ur space.. I missed out about our Guns and Arrows... :-)

சென்ற வார உலகம்.

2010-11-23T08:11:00.004+05:30

சென்ற வாரம் ஒளியின் வீர வரலாற்றில் மேலும் ஒரு மைல் கல். சென்னையில் இருந்து பெங்களூரு வழியாக மங்களூரு சென்று மீண்டும் சென்னைப் பயணம். மோட்டார் சைக்கிளில்.
இரண்டு நாட்களில்.

காலையில் வங்கக் கடலில் கண்டு புறப்பட்டு, அரபிக் கடலில் அஸ்தமனம் பார்ப்பதாக சூளுரைத்து கிளம்பினோம். கிளம்பினோம்.. சென்று திரும்ப இடையில் 1711 கிலோ மீட்டர்கள்.

பயணக் கட்டுரையல்ல இது. இந்த பயணம்-இப்படி ஒரு பயணம் தேவையா? என்பது பலரின் கேள்வியை இருந்தது. பெங்களூரில் நண்பர்களை பார்த்தாயா? மங்களூரில் இந்த இடம், அந்த இடம் எல்லாம் பார்த்தாயா? என்ற கேள்விகளுக்கு, நேரமே இல்லை, முதல் நாள் காலை நான்கு மணிக்கு கெளம்பி, மறுநாள் காலை நான்கு மணிக்கு மங்களூர் அடைந்து, அங்கிருந்து மீண்டும் காலை எட்டு மணிக்கு புறப்பட்டு விட்டோம் என்று பதில் அளிக்கையில், ஏதோ கேட்க கூடாத ஒன்றை கேட்டது போலவும், செழிப்பான மனோ நிலை இல்லாதவரிடம் பெசுவட்து போலவும் அவர்கள் பேசியது நகைக்க வைத்தது.

உண்மை. எதற்காக உடலையும், மனதையும் இப்படி வருத்திக்கொண்டு ஒரு பயணம்? முடி பட ஆயிரம் வேலைகள் இங்கிருக்கையில், இது என்ன?
இந்தக் கேள்விக்கு பதில் இன்னும் பிடி பட வில்லை. ஒரு அரை கூவல். அதற்கு எங்கள் பதில் - இந்த பயணம்.

புதிய மனிதர்களை சந்திக்க ஓர் வாய்ப்பு. உடலும் மனமும் எவ்வளவு தாங்கும் எனக் வளைத்துப் பார்க்கும் ஆசை. இந்த வயதில் செய்யாவிடில் பின்னெப்போது, எனும் எண்ணம்.

இந்த பயணத்தின் பலன்கள், எந்த புறநானூற்று வீரனையும் வலியும் பொறாமையும் கொள்ள செய்யும் இரு விழுப் புண்கள். பல அனுபவங்கள். சில நண்பர்கள். எச்சரிக்கை. முதிர்ச்சி.

கோபிகா திருமணம். நானும் தவுலத்தும் இனைந்து பங்கேற்கும்.. இரண்டாவது திருமணம் என்று நினைக்கிறேன். முதல்- ஹாஜிராவின் உடையது - இரண்டரை ஆண்டுகளுக்கு முன்.

செங்கல்பட்டில் கோபிகா மணமக்களை வாழ்த்திவிட்டு, அப்படியே ஒரே மூச்சாக, திருவான்மியூரில் மஞ்சுநாதன் திருமண விழாவிலும் கலந்து சாதனை படைத்தேன். :-) ஒரே வீச்சில் மங்களூரு சென்று திரும்பியதை விடவும் இது எனக்கு அதிக மகிழ்ச்சி.

காலில் கட்டு. ப்றேயானத்தின் பொது ஏற்பட்ட விழுப்புண் தானை மாறும், ஆறும் என்ற ஒரு வார காத்திருப்புக்கு பின், கடைசியாய் அப்பாவிடம் காட்டிவிட்டேன். 5 மாத்திரைகள், முழு ஓய்வு, காலில் 'crepe bandage' எனப்படும் சுளுக்கு கட்டு ஒரு வாரத்திற்கு என்று அவர் தன் 'மருத்துவ' குணத்தை காட்டி விட்டார். :-(

இதற்குத்தான் நான் மருத்துவர்களை அன்டுவதுமில்லை , அன்ட விடுவதுமில்லை .

ஆனால் நல்ல முன்னேற்றம் தெரிகிறது.

வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருக்கும். போய்க்கொண்டே இருக்கும். இன்று இரவு இப்பதிவை தொடர்கிறேன்.. அதுவரை... விடை கொடு நண்ப.

2010-11-06T11:37:00.000+05:30

நண்பர்களுக்கு தீபாவளி வாழ்த்துக்கள். ஒரு பட்டாசு கூட கொளுத்தாத சோம்பேறி தீபாவளி இன்று எனக்கு. வீட்டை விட்டு இந்நொடி வரை வெளியே கால் பதிக்க வில்லை. பதிவு எழுத வேண்டும் என்று மதியம் மழைச்சாரல் முதல், மாலை மஞ்சள் பூக்கள் வரை என்னை உந்தித் தள்ளி கடைசியில் இதோ...

என்ன செய்து கொண்டிருந்தேன் இந்த இரு வாரங்கள்... சச்சினுக்கு கல்யாணம்.. மூன்று நாள் விழாவில் இரண்டு நாட்கள் அடியேன் பிரசன்னம் . அதிகாலை ஆறு மணி முகூர்த்தம்... ஐந்து மணிக்கு எழுந்தும் ஏழு மணிக்கு முன் செல்ல முடியவில்லை. ரிஷிக்கு வேஷ்டி எடுத்து சென்றது மட்டுமில்லாமல், அதை அவன் இடுப்பில் நிற்கவும் வைக்க நான் பட்ட பாடு.... அய்யய்யோ.... (அவ்வளவு கடினமாக இல்லை.. சும்மா ஒரு காமடி-க்கு )

வழக்கம் போல் நாங்கள் இருவர் தான் கடைசி... :-) ஆனாலும் அந்த கடைசியில் நாங்க தான் heroes!!!!

late-ஆக போனதோடு, நண்பர்கள் எல்லோரும் வழக்கம் போல கடைசி வரிசையில் உட்கார்ந்து கொண்டு அய்யரை பற்றி அடித்த comment-கள் இன்னுமும் 12 B touch விட்டு போகலை என்பதை தெளிவாக காட்டின.. சச்சினுக்கும் , அவன் காதலிக்கும் மனைவிக்கும் , நாங்கள் அணிந்து சென்ற மைனர் cooling glass-களை மாட்டி விட்டு, போட்டோ போஸ்... என்று மேடையிலயும் comedy தொடர்ந்தது .. இறுதியில் buffet-யில் bearer-களை கலாய்த்து, parking-இல் driver-களோடு இனிதே நிறைவு பெற்றது..

சென்ற ஞாயிறு indi blogger வலைப்பூ திரட்டி நடத்திய madras magic என்ற வலைப்பதிவுகளை மேடை நாடகங்களாக இயற்றும் நிகழ்வில் கலந்துகொண்டேன்.. சிவகாமி பெத்தாச்சி அரங்கம்..

பகுதிகள் நன்றாக இருந்தன, ஜூடி எனும் பெண் பதிவரின் கனவுக் காதலன், மற்றும் பெண் பார்க்கும் படலங்களை கிண்டல் செய்யும் நாடகம் மிகவும் பிடித்திருந்தது...

மற்ற இரு படைப்புகளும், பகுதிகள் பரவாயில்லை... நிறைவாயில்லை... ஆனால் எங்களுக்கு சிரிப்பு வரை வழிக்காத பல துணுக்குகளுக்கு, எங்கள் முன் வரிசை இளம் பெண்கள் விழுந்து விழுந்து , உருண்டு பிரண்டு சிரித்தது, ஒரு வேலை கல்யாணம் பண்ண வேண்டிய நேரம் வந்து விட்டதோ என்று கவலை கொள்ள வைத்தது நிஜம்...

பிறகு... வெங்கடாசலம் திருமணம்.. கடைசி நொடியில் நண்பன் மஞ்சுநாதன் அழைத்து நினைவூட்ட வில்லை என்றால் :-( ??? 9 மணிக்கு ஓடினேன்... ஆனாலும் ஒரு மகிழ்ச்சி.. நண்பர் திருமண விழ attendance 90 % மேல் சீராக வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்... பெருமை.

வேறென்ன...

அதிகாலைத் தேநீர் திட்டம்...

2010-10-23T05:47:00.008+05:30

கிழக்கு கடற்கரையில்,
உதிக்கும் சூரியனோடு ஒரு தேநீர்,

வெள்ளிக் கடல்
கால் வருட, கையோடு கை -

என்றெல்லாம் பெரும் திட்டத்தோடு
தொடங்குகிறது நமது நாளைய பொழுது,

மடக்கி, நீட்டி, பிரண்டு ,
ஆடை தேடி, காலணி கிடைக்காமல்...

விடிந்துவிட்டதே! போவதா,
தேவையா, என்று நினைத்து முடிக்குமுன்,

அழைக்கிறது அலைபேசி , உறக்கம்
கலையா உன் குரல் தயக்கம் கலைக்கிறது,

என் பால்கனியில், ஒரு காபியோடும்,
உன் படுக்கையில், சிறு போர்வைக்குள்ளும்,

வழக்கம்போல், இன்றும்
சுபமாக முடிகிறது நம் பெரும் திட்டம்...

வணக்கம் மக்களே !!

2010-10-11T17:35:00.005+05:30

Hi, hi, hi, hi, hi!
Long time. Elated to know that friends miss me here. :-) Like I said, I like it when my friends miss me. If I had to give a reason for not being here for so long, I donn have one. I donno y.

Can't say nothing was happening.... UK projects, Weddings, My brother's India trip, Body massages, Bangalore-Mysore Trip with ma bro, Adventure biking(which includes diving over, landing face down, with the bike on top of me), Injury(which hasn't healed for over a month now), Speed boating, ENDHIRAN (4 times), Trekking, New friends, Swimming, Maha's visit, now Mahe's visit, phew... so much has been happening... Probably I should blame it on less time or rather, the world famous 'no time' excuse.

anways, being back, makes me feel gud! :-)

P.S. Want to write about each of the above mentioned events.... :-) Hope I do.

I love me.

2010-07-26T00:12:00.002+05:30

A sensible guy can be sensitive too. Really. Now, is that a crime?

Well, if u r more happy with less of me, you don need to call me up and tell me that.
I like to think my friends miss me.

Well, as they say... life is like that.

:-) take care buddy.

?

2010-07-15T01:48:00.007+05:30

வாம்மா துரையம்மா... இது வங்கக் கரையம்மா....

சில நாட்களாக என் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் பாடல்... மதராசப்பட்டினம் படம் பார்த்தேன்... நல்ல படம். சில இடங்கள் நெஞ்சை நெகிழ்விப்பதாக இருந்தன... பல இடங்களில் இயக்குனர் அந்தக் கால மக்களை சித்தரிப்பதில் உரிமை எடுத்துக் கொண்டிருந்தாலும், மனம் ஒரு நல்ல படம் பார்த்த மகிழ்ச்சியோடு திரையரங்கை விலகினேன்...

கொச்சின் ஹனிபா என்ற ஒரு நல்ல நடிகனின் கடைசிப் படம்.. இன்னும் சில காலம் இருந்திருக்கலாம்...

இந்த பதிவு அந்த படத்தை பற்றியதோ, இல்லை எனக்குப் பிடித்த கொச்சின் ஹனிபா பற்றியதோ இல்லை.. அவரைப் பற்றி வேறொரு நாள் எழுத முயல்வேன்...

இந்த பதிவு, படம் முடிந்து இதோ என் அறையில் பாடல் முணுமுணுத்த படி யோசிக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த தனிமையைப் பற்றி.. நம் வாழ்வின் பதிவுகள் நாளை எப்படி எங்கே இருக்கும் என்பதைப் பற்றி...

ஐம்பது வருடங்கள் கழிந்தால் ஒளி யாருடைய நினைவில் இருப்பான், யாருடைய நினைவிலும் இருப்பானா என்பதை பற்றி...

இன்றிருக்கும் என் நண்பர்கள், அன்று எப்படி இருப்பார்கள் என்பதைப் பற்றி... வாழ்க்கை இன்னும் என்னென்ன ஆச்சர்யங்களை, ஏமாற்றங்களை, அதிர்ச்சிகளை ஒளித்து வைத்துள்ளது என்பதைப் பற்றி..

எல்லோருமே பிறந்து விட்டோம்... மூச்சு, இதயம் அனிச்சையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன... பசி, தூக்கம், காமம், எந்த வித அழைப்புமின்றி அறிவிப்புமின்றி தோன்றி- அது தீர்ந்து - மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன... அவைகளின் பக்க விளைவுகளை சமாளித்துக் கொண்டு நடமாடி...

ஒருநாள் இவை அனைத்தும் நின்றுவிடும். அவற்றின் நிழல்கள் நீடிக்கும்.. காமத்தின் நிழல் பிள்ளைகளாய். பசியின் நிழல் விட்டுச்சென்ற தொழிலாய் . அயர்வின் நிழல் செர்த்துச்சென்ற சுகமாய்.

ஆனால் நாம் ? உங்கள் தாத்தாவின் பெயர் தெரியுமா? அவர் தொழில்? அவரது தந்தையின் பெயர்? தொழில்? அவரது பூர்விகம்? தெவை இல்லை, இல்லையா? அல்லது அவசியம் இல்லை.

அவர் சமாதி மண்ணோடு மக்கி விட்டது. அவர் நினைவு மங்கி விட்டது. அவரது கடைசி நிழல்படமும் கரையான் இரைப்பையில். இனி அவர் இல்லை. உங்கள் மகனுக்கு அவர் இல்லை. உங்கள் பேரனுக்கு உங்கள் தகப்பன் இல்லை.

அவர்கள் வாழ்வின் நீளம் 3 தலைமுறை. நீங்களும் மறக்கப் படுவீர்கள். உங்கள் பதிவுகள் திறக்கப் படாமல் போகும். நம் பெயர்கள் உச்ச்சரிக்கபடுவது ஒரு நாள் முற்றும் முற்றும். உங்கள் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் உங்களின் சுவடரியாமல் போவார்கள்.

ஏன்? பசி. தூக்கம். காமம். இவற்றின் எச்சங்களை மட்டும் விட்டுச் சென்றால், நம் வாழ்வின் நீளமும் இதுதான். குறைய வாய்ப்புண்டு. நிச்சயமாய்.

அறிவு, உணர்வு, பரிவு. இவற்றை விதைத்து பாருங்கள். நீளும். வாழ்ந்தோம், மறைந்தோம், கரைந்தோம் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. மூழ்கி மூச்சு முட்டி , இறக்கப்போகிறோம், மறக்கப் போகிறார்கள் என்று அறிந்து மரணம் சேர்வதில் உடன்பாடில்லை.

நான் நினைக்கப் பட வேண்டியவன். அதை நோக்கி நடக்கப் பழக வேண்டியவன்.

உலகம்.

2010-07-03T02:29:00.005+05:30

--

இரவுகள் நீண்டு , விடியல்கள் தீர்ந்து , நீரெலாம் உறைந்து,
உயிரெல்லாம் ஓய்ந்து, கடவுள்கள் சாய்ந்துபோன உலகம் .

கோடியாண்டுகளில் யாருமே கேட்டிராத அமைதி.
கரிய வானம். ஜொலிக்கும் நட்சத்திரங்கள் .

இவற்றை வர்ணிக்கக் கூட எவரும் இல்லை.

கரப்பான் பூச்சிகள்கூட தீர்ந்து விட்டன.

அகழ்வுகள் கூறும் கதை கேட்கவும் யாருமில்லை.

ஆயிரம் ஆயிரம் வருடங்களாய் ,
உலகில் மானுடம் பார்த்த, கேட்ட, உணர்ந்த ஒட்டு மொத்த அறிவும் கோடிக்கணக்கான நூல்களாய், தகடுகளாய், பேழைகளாய் படிக்க எவருமற்று கிடக்கின்றன.

இனியும் என்றும் எவரும் பயனுற போவதில்லை.

பணம் , வைரம், தங்கம், காணி, கடவுள், இன்னும் மனிதன்
துரத்தியவை, துடித்தவை, படைத்தவை எல்லாம் அர்த்தமற்றவையாய் கிடக்கின்றன .

காற்று, இல்லை. அசைவு, இல்லை. காலம், இல்லை. மாற்றம், இல்லை.

விழிப்பில் அம்மாவைக் தேடி ஓடினேன்.

குட்டிக் கவிதைகள்

2010-06-14T00:26:00.003+05:30

என் முத்தம் மட்டும்
முடிகையில்தான்
இதழ்கள் இணைகின்றன...

--

வானம், கையெட்டும் தூரம்தான்.
என் ஜன்னல்
கம்பிகள்தான் தடுக்கின்றன..

--

ஓடி விளையாடு பாப்பா-
என்று மாலை முழுதும்
மனப்பாடம் செய்தான்.

--

புத்தத்தில் கூட
ஆசைக்கு இடம் உண்டு.
ஆசைகள் துறக்க.

--

பி. கு. வழக்கம் போல் எப்பொழுதோ எங்கெங்கோ தோன்ற தோன்ற கிறுக்கிவைத்திருந்த கவிதைகள். என் பொன் குஞ்சுகள்.

2010-06-13T23:36:00.001+05:30

அகம் பிரம்மம்.
சர்வம் சிவம்.
சுகம் மாயம்.
ஜீவிதம் கர்மம்.

தமிழ் வலை..

2010-06-01T12:38:00.006+05:30

வலைக் குறிப்பு, வலையோலை, வலைப்பதிவு, வலைப்பூ என்று ஆதி சிவன்போல் ஆயிரம் நாமத்தால் அழைக்கபடுகின்ற பிளாக்கினைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று கடந்த சில வாரங்களாக நான் கொண்ட அனுபவங்கள் தூண்டுகின்றன...

வலை நண்பர் கவிதா அவர்கள் அன்புத்தொல்லை தந்து தமிழ் மனம் போன்ற வலை பின்னல்களிலும் எனை இணையசெய்தார்... அங்க இருந்து தாங்க 'வலைப்பூவின் முட்பக்கம்! ' என்று எழுதும் அளவிற்கு தகவல்கள் .

சுஜாதா கேள்வி - பதில்களில் ஒருவர்

"பிளாக்குகள் பற்றி உங்கள் எண்ணம் என்ன ?" என்று கேட்க ,

" 'சாட்'களை விடவும் பொறுப்பில்லாதவை பிளாக்குகள்..."

என்பது போன்று ஒரு பதில் அளித்திருந்தார் சுஜாதா ... அதைப் படித்த பொது, சுஜாதாவிற்கும் வயசாயிடுச்சா? என்ற அளவிற்கு நான் யோசித்தேன்... ஏதாவது ஒன்றிரண்டு வலைப் பதிவுகளை படித்துவிட்டு சொல்லிருக்கார் என்று ஒரு நிமிடம் அவரை தவறாகவும் நினைத்துவிட்டேன்...

தமிழ் மனம் மற்றும் சில திரட்டிகளில் இனைந்து பிற தமிழ் 'அறிஞர்', 'எழுத்தாளர்கள்', 'மேதைகளின்' , வலைப் பூக்களை பார்த்த பின்புதான் ஒன்றிரண்டைப் பார்த்துவிட்டு ஊகித்தது சுஜாதா இல்லை என்பது உரைத்தது...

எனக்குத் தெரிந்த இனியா, யாத்ரா , போன்றோரின் வலைப்பூக்கள் நிஜப்பூக்களை விடவும் மென்மையானவை... கலகலப்ரியா போன்றோர் கொந்தளிப்பைக் கூட பொறுப்போடும், நயத்தோடும் வெளிடுபவர்கள்.. அம்பி , சைனா முதல் சைனா பஜார்காரன் வரை கிண்டல் அடித்தாலும் படிப்பவர் மனது நோகாமலேயே விஷயத்தை முடிப்பவர்... இதுவரை இவர்கள்தான் என் பிளாக் உலகமாக இருந்து வந்துள்ளனர்...

ஆனால் , திரட்டிகள் மூலமாக பெரிய பெரிய எழுத் 'தாளர்களின் ' வலைப்பூக்களையும், புரட்சிக் கருத்துகளை ஊட்டுவதாக தாங்களே தங்களை நவீன ஈ. வே .ரா க்களாக முடிசூட்டிக் கொண்டவர்களையும் அவர்களின் இடுகைகளிலும் , பிறர் கருத்திற்கு அளிக்கும் மதிப்பிலும் , மற்ற எழுத்தாளர்களை அடைமொழிக்கும் வார்த்தைகளிலும் , சுஜாதாவின் வார்த்தைகள் நியாயப்பட்டன...

தொடரும்...

பி. கு. சென்ற முறை 'தமிழும் நானும் ' பதிவு 'ரெம்ப' நீளமாக இருக்கு, கொஞ்சம் கம்மிபண்ணிக்கோங்க என்று வந்த கருத்திற்கு மதிப்பளித்து, இந்தப் பதிப்பை பகுதிகளாக இட முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது ...

பொல்லாது...

2010-05-29T00:43:00.002+05:30

--

அலைகள் போல நில்லாது
அலையும் உள்ளம் பொல்லாது...

விழியை தீண்டி நில்லாது
விலகும் துயிலும் பொல்லாது...

சொல்லச் சொல்லி சொல்லாது
ஏய்க்கும் வார்த்தை பொல்லாது...

உனைக் காணும் நொடியில் நில்லாது
தொடரும் காலம் பொல்லாது ...

உனைக் காணாக் கணத்தில் நில்லாது
ஓடும் உயிரும் பொல்லாது...

நீ இல்லா உலகம் இல்லாது
செய்த இக்காதல் பொல்லாது...

பி. கு. ஒரு பின்னிரவில், கடற்கரையில் அழுது , சிரித்து, ஐஸ் கிரீம் முதல்சிகரட் வரை பகிர்ந்து காலத்தை அந்த நொடிக்குள் தொலைத்து இருந்த காதலர்களையும், ஓயாமல் எனை அழைத்து செய்தி சொல்லிகொண்டிருந்த கடல்அலைகளையும் விட்டுப் பிரிந்து கிளம்புகையில் தோன்றிய சில வரிகள்...

தமிழும் நானும் ...

2010-05-16T01:51:00.004+05:30

யோசிச்சு யோசிச்சு பாக்குறேன்.. எப்புடி? கணக்குல 10 , சயின்ஸ்ல 20, வரலாறு, பூகோளம் எல்லாம் அரையோ, காலோ... ஆனா தமிழுல 80 -90.... எப்புடி? எங்க நெஜமாவே தமிழ் பிடிக்க ஆரம்பிச்சிது?

ராதா சித்தி .. சிறுவர் மலர்... அங்கதான் ஆரம்பிச்சிருக்கணும்... ஆமா.. அங்க தான் ஆரம்பிச்சிச்சு... கதை படிச்சு படிச்சுதான் எனக்கும் அமுதனுக்கும் சாப்பாடு ஊட்டனும்.. ராமாயணம், மகாபாரதம், புராணம், சி. ஐ . டீ.... இப்படி விதம் விதமா சொல்லணும்...

ஆனா நல்லா நியாபகம் இருக்கு, ராதா சித்திக்கு சில நேரம் கதை சொல்லிச் சொல்லி தொண்டை வறண்டிரும்... அப்பறமா சொல்லறேன் குட்டி, அத்தைக்கு முடியலை.... நீங்களே படிங்க பாப்போம்ன்னு தூங்கிடுவாங்க... அப்போ நாங்களாவே சிறுவர் மலர் எடுத்து படக்கதை பார்க்க ஆரம்பிச்சிடுவோம்... அப்பறம் மெல்ல மெல்ல சிறுகதை... தொடர்கதை....

அப்பறம்.. மன்னார்குடி.. அங்க போனா அம்மா, மாமா சின்ன வயசுல அவங்க படிச்ச படக்கதைகள்.. 'ராணிமுத்து ' ;-D ... மாயாவி, இரும்புக்கை மாயாவி, இன்னும் நெறைய...

ஜூனியர் விகடன்ல வார வாரம் எதாவது ஒரு பெண் 'போலிஸ் ஸ்டேஷன்ல கற்பழிக்கப்ப் பட்ட', அல்லது யாராச்சும் ஒரு நடிகை, அல்லது , 'அழகியோட ' அரைகுறை டிரெஸ் படம் , இதுமாதிரிதான் அட்டையில போடுவாங்க... விலாவாரியா கிளுகிளுப்பு கொறையாம எழுதவும் செஞ்சிருப்பாங்க....

அதானால அதையும் படிக்க ஆரம்பிச்சேன்... திருட்டுத்தனமா...

"போற வழி தப்பா இருந்தாலும், சேருற எடம் கோவிலா இருக்கணும் " நு ஜென்டில்மேன் படத்துல நம்பியார் சொல்ற மாதிரி, இப்படி உருப்புடாம படிச்சிருந்தாலும், அதுல தமிழ் நல்லா வந்திருச்சி...

(ஆனா இப்புடி கண்ட கண்டதை படிச்சதுனாலதான் மத்த எதுலயும் தேறலைன்னு நீங்க நேனைக்கறதும் கேக்குது, அதுக்கு அப்பறம் வருவோம்...)

அப்பறம் நான் படிக்க ஆரம்பிச்சது வைரமுத்து .... மனுஷன் அப்போலாம் என்னைய அடிச்சு தொவைச்சு அழ வெப்பாரு... இந்த டயத்துல தான் நான் கொஞ்சம் கொஞ்சம் தமிழ் எழுதவும் ஆரம்பிச்சேன்...

இதுக்கெல்லாம் மின்னாடியே, அதாவது ரெண்டாம் வகுப்பு, மூணாம் வகுப்பில இருந்தே , தமிழ் மேல இன்னும் ஆசை வர காரணமா அமைஞ்சது - 'தமிழ் டிராமா...'

நாம என்னமோ வேல்கொம்பு புடிச்சிகிட்டு நாடகம்பூராம் ஓரமாதான் நிக்கப்போரோம்னாலும்... ஒருவரி கூட நம்பளை நம்பி குடுத்ததே இல்லனாலும்,
எல்லார் வசனத்தையும் மனப்பாடம் பண்ணி வீட்ல வந்து அம்மா முன்னாடி 15 பேரை மோனோ ஆக்டிங் செஞ்சு காட்டி அழ வெப்போம்......

பின்னாடி கொஞ்சம் முன்னேற்றம்.. நாலு காவல்காரன்ல முன்னால நாமதான்.. "ஒளி, நீ முன்னாடி நில்லு"ம்பாங்க தமிழ் அம்மா... மூஞ்சி தெரியும் போட்டோ எடுத்தா ... ஒரே பெருமை...

ஒரே ஒருதடவை தப்பி தவறி நாலு வரி வசனம் வந்துடிச்சு... ஆசை ஆசையா அம்மா கிட்ட வந்து சொல்லிட்டேன்..

கதையில பொய் சாட்சி சொல்றவன்... உடனே எங்க ஆத்தா , அப்பா எல்லாரும் பொங்கிட்டாங்க.... "பொய் சாட்சி சொல்றமாதிரி, பொய் சொல்ற மாதிரி எல்லாம் நடிக்க கூட கூடாது..." ஆச்சா ஊச்சான்னு ஒரே அட்வைசு.... கடைசில நடிக்க விட்டாங்க....

வெவரம் தெரிஞ்ச அப்பறம் நெறைய தடவ நெறைய கேள்விகள் மனசுக்குள்ள வந்திருக்கு..அவங்க கிட்ட எல்லாம் கேக்கனும்னு .... சரி ...அதை விடுங்க...

இங்கிலீஷ் நாடகம், டான்சு, எதுக்கு யார் கூப்ட்டாலும் போறது இல்ல... 'நாங்க தமிழ் டிராமா..'

அப்பறமா கொஞ்சம் கொஞ்சமா வளர்ந்து ஹீரோ ஆனோம்... ஆனா பாருங்க என் கெரகம்... அடுத்த நாடகத்துல இருந்தே நடிக்க விடல வீட்ல... ("மொதல்ல படிச்சி கிழி, அப்பறம் போய் கூத்தாடு")

அப்பறம் பத்தாம் வகுப்பு லீவுல அம்மா அறிமுகம் செஞ்சு வேச்சவருதான் என்னை அடுத்த படிக்கு அழைச்சிட்டு போனாரு... அவர் பேர் சுஜாதா... கணேஷு, வசந்துன்னு ரெண்டு பேரை என் வாழ்க்கையில கொண்டு வந்தாரு.....

"பாஸ், குட்டிங்க எல்லாம் நம்ம கூடத்தான் ஜெர்மனி வருதுங்க... "
"என்னடா பாஷை இது, குட்டிங்க அது இதுன்னு..."
"அப்பறம் எப்புடி பாஸ் சொல்றது? 'கன்னிகைகள்'-ன்னு சொல்லலாமா? , ஆனா அது நமக்கு சரியா தெரியாதே பாஸ்....? கேட்டு வரட்டுமா ?"

வயிறு புன்னாயிருச்சிபா இந்த வசந்த் பையனோட... லீவு பூரா அவங்களோடதான்...

அப்பறம் புடிச்சது, கெடைச்சது, கெடைக்காதது, கற்றது, பெற்றது, கவிதை, பிளாக்குன்னு... தமிழ் என்னோட வந்துகிட்டு இருக்கு... ஆனாலும் இன்னும் சந்திப் பிழை இல்லாம எழுத தெரியாது... இலக்கணத்துல 80 பர்சண்டேஜ் மறந்திட்டேன்...

"சலசல சலசல ,ரெட்டைப் பிறவி, தகதக தகதக ரெட்டைக் கிளவி, உண்டல்லோ...தமிழில் உண்டல்லோன்னு " ஜீன்ஸ் பட பாட்டை வெச்சி திலகவதி மிஸ் ரெட்டைகிளவி எடுத்தது,

"ராமாயணத்தில் அங்கதன் ராவணனிடம் தூது போய், மலைமாதிரி இருந்த தோள்கள் குலுங்க, தன கரங்கள் இரண்டும் செவந்து போற அளவுக்கு கைய தட்டி 'நக்கினான்' அப்படிங்கறதை படிச்ச மறு நிமிஷமே, 'நக்கல்'ங்குற வார்த்தை எங்க இருந்து வந்துச்சுன்னு புரிஞ்சது நியாபகம் இருக்கு ....

நெல்லுக்கும் யானைக்கும் சேத்து பாடுன சிலேடையோட நியாபகம் இருக்கு...

"எக்கலிங்கம் போனால் என்ன, ...மதுரை சொக்கலிங்கம் உண்டே துணைன்னு" குருட்டுப் புலவர், இருந்த ஒரு டிரெஸ்ஸயும் தொலச்சப்பக் கூட நக்கலா பாடுன பாட்டு நியாபகம் இருக்கு...

இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சம் நியாபகம் இருக்கு.... புறநானூறு அறிமுகம்- சுஜாதா, வாங்கி இருக்கேன்.. பாக்கலாம்....

தமிழ் ரொம்ப பிடிக்குமுங்க.. ஆனா சூரப் புலி எல்லாம் கெடையாது... எனக்கு வெக்கமாத்தான் இருக்கு... என்ன பண்றது? தமிழ் பிடிக்குமே...

தப்பு பண்ணாம தமிழ் கத்துக்க முடியாதுங்க... அதனால வெக்கப்படாம கத்துக்கலாம்.... கேக்க மறந்துட்டேன்....உங்களுக்கு தமிழ் பிடிக்குமா? வாங்களேன், தப்பு தப்பா பேசி எழுதியாச்சும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா கத்துக்கலாம்... தப்பில்ல .... :-)

Pretty Woman....

2010-04-26T12:14:00.002+05:30

Pretty Woman... please love me,
Pretty Woman... it's destiny,
Pretty Woman... just u n me,
Pretty Woman... we've a history,

Pretty Woman.....

Pretty Woman... it's just crazy,
Pretty Woman... it's not easy,
Pretty Woman... dun make me cry,
Pretty Woman... dun let me die,

Pretty Woman...

Pretty Woman... where is you,
Pretty Woman... I miss you,
Pretty Woman... hear my song,
Pretty Woman... don't be long,

Pretty Woman...
Lovely,
Pretty Woman..
Pretty,
Pretty Woman..
ma loving,
Pretty Woman..
am lonely,
Pretty Woman.......

முதல் பரிசுக் கவிதை...

2010-04-22T07:52:00.007+05:30

அதிகாலை எழுந்து விட்டதால் என்ன செய்வது என்று அறியாமல், தூங்கவும் மனம் இல்லாமல் என் பழைய கவிதை நோட்டுகள் / துண்டுக் காகிதங்கள் ஆகியவற்றை பிரித்து மீண்டும் பலவருடங்களுக்கு முன்னாள் கவிதை எழுதும் ஆர்வக்கோளாரில் கொண்டு கண்டதையெல்லாம் எழுதிச் சேர்த்து வைத்திருந்த கிறுக்கல்களை ஆராய்ந்தேன்... இப்படி அடிக்கடி செய்வது ஒரு அழகான உணர்வு ...

அதில் சில கவிதைகளை வலைப்பூவில் இடவேண்டும் என்று தோன்றிற்று .. சில அவைகளின் நயத்திற்காக, பல நகைப்புகாக.. நிறைய கவிதைகள் சில்லியாக இருக்கின்றன.. அவற்றின் கதைகளைக் கூறி, அவற்றைப் பற்றி இப்பொழுது தோன்றும் கருத்துக்களை இட்டு வலைப்பூவில் போட்டால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது..

ஒருவேளை, வலைப்பூ என்பதே எல்லா இடத்திலும் கவிதைகள் பிரசுரம் ஆகாமல் திருப்பி அனுப்பப்பட்ட ஒரு கவிஞனின் கண்டுபிடிப்பாக இருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது? நம் படைப்புகளை எவனும் வெளியிட வேண்டாம்.. நாமே வெளியிட்டுக்கொள்ளலாம்.. நிராகரிப்பே கிடையாது... யோசித்துப் பார்க்க வேண்டிய விஷயம்.

நான் முதல் முதலாக (முதலும் கடைசியுமாக) பரிசு பெற்றது இந்தக் கவிதைக்குதான்.. பதினொன்றாம் வகுப்பில், பள்ளி ஆண்டு விழா கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதிய கவிதை இது.. மூன்று தலைப்புகள் கொடுத்திருந்தார்கள்.. ஒன்று அப்பொழுது குஜராத்தில் நிகழ்ந்திருந்த கொடிய இயற்கை பேரழிவு - பூகம்பம் பற்றியது, மற்றொன்று அமரகவி பாரதி பற்றி, மூன்றாம் தலைப்பு நினைவில் இல்லை.

பாரதியை பற்றி எழுதுவதுதான் என் முதல் எண்ணம்.. பிறகு எவ்வளவு எழுதினாலும் ஏற்கனவே எங்கோ யாரோ எழுதியது போலவே எனக்கு ஓர் உணர்வு.. மிகவும் கிளிஷே வாகவே கருத்துக்கள் தோன்றிக்கொண்டிருந்தன... மீசைவைத்தவன், முண்டாசுக் கவிஞன்.. என்றெல்லாம்... பிறகு இந்த தலைப்பை தேர்ந்து எடுத்தேன்...

கடுமையான போட்டி என்று கூற இயலாது. அனால், ஆண்டுவிழாவிற்கு தமிழ் வாத்தியாரும், சமஸ்க்ரித வாத்தியாரும் சமர்பித்த நாடகங்கள் நிராகரிக்கப்பட்டு, நான் எழுதிய நாடகம் தேர்வு செய்யப்பட்ட நேரம் அது. இருவரும் என் மீது கொஞ்சம் அதிகமாகவே துவேஷத்தில் இருந்தனர்.

தமிழாசிரியர் உயர்திரு . புகழேந்தி எனப்படுகின்ற சீனிவாசன் எனப்படுகின்ற திரு . அஸ்வின் அப்பா என்னை தேர்ந்தெடுக்கக்கூடாது என்று கொஞ்சம் ரொம்பவே கடுப்பில் இருந்தார்; வெங்கடகிருஷ்ணனுக்கு பரிசு வாங்கித்தர வேண்டும், என்பதில் சமஸ்க்ரித ஆசான் மிகக் குறியாகி, அவரே கவிதை வரிகளையும் எழுதி தந்திருந்தார். நல்லவேளை!

அதிர்ஷ்டவசமாக இவர்கள் இருவருமே தேர்வு செய்யும் நடுவர்களாக இல்லை, திருமதி . கர்னாம்பாள் என்றழைக்கப்பட்ட, கிருபாகாந்த் அம்மாவாகிய, எங்கள் வேதியல் ஆசிரியை வெற்றிக் கவிதையை தேர்வு செய்தார்.மறக்காமல், கவிதையின் கடைசி வரிக்காகத்தான் இந்த பரிசு என்பதையும், இந்த ஆர்வத்தை படிப்பிலும் காட்டினால் உருப்படுவேன் என்பதையும் கூறி வாழ்த்தினார்.

இன்னொரு அழகான கொயின்சிடன்ஸ் , ஆண்டுவிழா நாடகத்தில் பாரதி வேடம் ஏற்றதால், கவிதைப் போட்டியில் பரிசு பெற என் பெயரை அழைத்ததும் மேடைக்கு பாரதி வேடத்திலேயே சென்றதைக் கண்டு கூட்டம் சிரிப்பும் ஆரவாரமும் கொண்டது... என் முதல் பரிசுக் கவிதை, முதல் பரிசையே பெற்றது....

இப்பொழுது படித்து பார்க்கையில் எனக்கே ரொம்ப 'காமெடி ' யாக இருக்கிறது.. கிட்டத்திட்ட சரியாக பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய கவிதை... இன்று இதைப் படிக்கையில் சிரிப்புக் கவிதையாக இருக்கிறது... எனிவே... படியுங்கோள் ...

இதயத்தில் பூகம்பம்...
(தலைப்பு?...ஹ்ம்ம்.. )

பூமித்தாயே !,

உன் வாளின் கூர்மை சோதிக்க,
பூக்கள்தானா கிடைத்தன?
(ரொம்ப வைரமுத்து படித்து, கேட்டு உணர்ச்சிவசப்பட்டிருந்த காலம் அது... :-) )

உன் கனலின் வெப்பம் சோதிக்க,
பனித்துளிகள்தானா கிடைத்தன?

உன் பிள்ளைகள் மீது உனக்கே
ஏன் இந்த கோபம் ?

இரு,... இரு,...

(இது எதுக்குன்னு எனக்கும் தெரியலை..)

உன் கோபத்தின் எழுச்சியால்
ஏற்பட்ட பிளவா இது?

இல்லை, நீ குலுங்கி அழுததனால்
ஏற்பட்ட பிளவிதுவோ?
(ஐயோ... முடியலை...கவிஞர் பொங்குராராம்.)

நீ தலை தட்டி கண்டிக்க
ஆயிரம் வழிகள் இருக்கிறதே;

நீ வருத்தத்தை வெளிப்படுத்த
ஆயிரம் முறைகள் இருக்கிறதே;
(அண்ணாமலை படத்து டயலாக் தானே இது?)

அதையெல்லாம் விடுத்து
ஏன் இந்த அழிவு வழி?

உன் வருத்தத்தை வெளிப்படுத்த,
அளித்தாயோ பிரிவு வலி?

(வழி, வலி ...அடடடடா....)

போதும் தாயே !,
நிறுத்திவிடு உன் தாண்டவத்தை இனியாவது!,
உன் கோபம் எனும் முகமூடி வினையானது..

எச்சரிக்கிறேன் நிறுத்திவிடு பூமிப்பாவை,
இல்லை என் கவிதைத் தீயில் எரிந்தே போவாய்... !
(ஹ்ம்ம்.. பூமியை எரிச்சிட்டு தலைவர் வேற எங்க போவாராம்?)

பி. கு. அஸ்வின் அப்பா, கிருபாகாந்த் அம்மா, என்றெல்லாம் ஆசிரியர்களுக்குபட்டப் பெயர் வைத்திருப்பதற்கு மிக மிக சுவாரஸ்யமான காரணங்கள்இருக்கின்றன... அவை பற்றி வேறோருசமயம் வாய்ப்பு அமைகையில் கூறுகிறேன்..

முடிவுறா கவிதைகள்....1

2010-04-19T03:45:00.003+05:30

முன் குறிப்பு:

நீண்ட நாட்களாக .. மிக நீண்ட நாட்களாக நான் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த பதிவு.

இந்திரா படத்தில் வரும் 'தொடத் தொட மலர்ந்ததென்ன...' என்ற பாட்டினை ஒரு முறை (முதல் முறை ) கேட்ட பொது தோன்றிய ஒரு வரி.. அது மனதிலேயே கிடந்து ஒற்றைச் சிறகாக அலைபாய்ந்து இன்று வடிவம் பெற்று இருக்கிறது.

தொடத் தொட.. மெட்டினில் நான் எழுதி இருக்கிற பாடல்.. சில வரிகள் மிகையாக உள்ளன. எனக்கே தெரிகிறது. என் மனதில் வருடக் கணக்காக நெருடி இருந்தவை இரண்டே வரிகள்தான்.. ஆரம்பமும் இல்லாத, முடிவும் இல்லாத அந்த வரிகளை இட முடியாது என்பாதால் மொத்த பாடலையும் ரீமிக்ஸ் போல ரி - ரைட் செய்திருக்கிறேன்... பாடிப் பார்த்து ரசிக்கவும்.

கருத்துகளை மிக மிக எதிர் பார்க்கிறேன்.

situation எனப்படும் இந்த பாடலின் சந்தர்ப்பம், ஏறக்குறைய அசலின் நிலைதான். கொஞ்சம் modern தலைவன்/ தலைவி. இன்று நாம் காணும் கல்லூரி மக்கள். கொஞ்சம் தமிழ் ஆர்வம் உள்ளவர்கள்.

தலைவன்/ தலைவி கல்லூரி பருவம் முதல் பிரியாமல் இருக்கின்றனர். அதிகபட்சம்10 நாட்கள் சொந்த ஊருக்கு போகும்போது பார்க்காமல் இருந்திருப்பர்.

இப்பொழுது தலைவன் / தலைவி படிப்பிற்காகவோ, வேலைக்காகவோ வெளிநாடு/ நெடுந்தொலைவு போக வேண்டிய சூழல். விட பெற வருகிறான்/ வருகிறாள்... வருந்தி அழுது, மீண்டும் ஒருவர் மற்றவர்க்கு ஆறுதல் கூறி ,தங்கள் நிலையை நினைத்து பாடுகின்றனர்...

( குள் கொடுக்கப்பட்டிருப்பவை நிஜ பாடலின் வரிகள்.. மெட்டு புரிவதற்காக.. )

:பல்லவி :

ஆண் : (தொடத் தொட...)

விட்டு விடச் சம்மதமா
நிலவு.....
விண்ணை விட்டு நிலம் செலுமா...?

பெண்: (தொடத் தொட...)
விட்டுச் செல்ல மனம் வருமா
உயிரை .....
விட்டு விட்டு உடல் வருமா.....?

ஆண்: (பார்வைகள் புதிதா...)

பிரிவென்ன நிலையா ,
இணைந்திடல் இலையா?
ஒவ்வொரு பிரிவிலும்
அழுகை என்ன?

பெண்: (பார்வைகள் புதிதா...)

நினைவுகள் தொலைவா
நெஞ்சம்தான் தொலைவா?
தெரிந்தும் அலைகளின்
ஓல மென்ன?

ஆண் : (தொடத் தொட...)

விட்டு விடச் சம்மதமா
நிலவு
விண்ணை விட்டு நிலம் செல்லுமா?

: சரணம் :

ஆண்: (அந்த இள வயதில்...)

சொல்லித்தந்த பாடம்
அள்ளித் தந்த பாசம்
அத்தனையும் காற்றோடு
கரைந்திடுமா....

பெண்: (நந்தவனக் கரையில்...)

பெண்மை தந்த நெஞ்சம்
உண்மை சொல்ல கெஞ்சும்
காதலின் கணங்கள்தான்
மறைந்திடுமா...

ஆண்: (காதலர் தீண்டாத...)

பிரிவது நிலை அல்ல
புரிந்திடு என்றேனே ..

பெண்: (இடைவெளி தாண்டாதே...)

கண்-நீரின்றி , விடை கேளு
விடை தருவேன் நானே..

ஆண்: (தொடத் தொட...)

விட்டுச் செல்ல மனம் வருமா
உயிரை .....
விட்டு விட்டு உடல் வருமா...

பெண் : (தொடத் தொட...)

உயிர் வரை உனை நிறைத்தேன்,
அன்பே....
வரும் வரை உயிர் கசிவேன்...

: சரணம் ௨:

ஆண்: ( பனிதனில் குளித்த...)

மொட்டுவிடும் இரவில்
பட்டுவிடும் தொலைவில்
தொட்டனைக்க தோன்றாமல்
விலகி நின்றோம் ..

பெண்: ( பசித்தவன் அமுதம்...)

ஆயிரம் பேர் நடுவில்
சூழும் ஜனச் சுழலில்
தள்ளி நிற்க முடியாமல்
உயிர் வெறுத்தோம் ...

ஆண் & பெண்: (தொடத் தொட...)
விட்டுச் செல்ல மனம் வருமா
உயிரை .....
விட்டு விட்டு உடல் வருமா...

ஊட்டி விடுமுறை....

2010-04-13T16:44:00.005+05:30

தலைப்பை பார்த்த உடனே குழந்தைகளுக்கு சோறு ஊட்டி விடும் முறைகள் பற்றி கூறப் போகிறான் என்று தப்பாக புரிந்து கொள்ளாதவர்களுக்கு எனது வணக்கங்கள்..

நிறைய நாட்கள் கழித்து எனது பள்ளி நண்பர்களுடன் சுற்றுலா செல்லக் கிட்டியது. காதல் , நட்பு, பாசம் என பலவும் கண்டு, உணர்ந்து ,அனுபவித்தேன். இதில் காதல் - என் நண்பர்களின் காதல்..

கேயன், அரவிந்த் இருவரும் காதல் மணம் புரிந்தவர்கள்.. கேயனுடயது பத்து வருடக் காதல் என்றால் , அரவிந்தனுடயது பத்தாவது காதல் என்று சொல்லலாம்.. கணவன், மனைவி என்னும் உறவினை தாண்டி அவர்கள் தம் மனைவியருடன் நண்பர்களாக வாழ்வது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.. மாஷா அல்லா . :-)

சரவணனின் காதல் ஒரு புறம். ஓயாமல் போனில் பேசிகொண்டே இருந்ததும், அவன் காதலி அழுவதும், புலம்புவதும் ,ஆராற்றுவதும், அதனை இவன் சாமாதம் செய்து கொஞ்சி ,கெஞ்சி அமைதிப் படுத்துவதும்... எங்களுக்கு சிரிப்பு..

நட்பு. திருமணம் ,வயது, வேலை, எல்லாவற்றையும் தாண்டி இன்னும் மாறாதிருக்கும் பள்ளித் தோழர்களின் நட்பு . எல்லோரிடமும் குறைகள் உண்டு.எங்களிடமும். ஆனால் அதை எல்லாம் மீறி அடிப்படையில் நல்லவர்கள் .
அரவிந்த் இன்னும் இரண்டாம் வகுப்பில் என்னைப் பார்த்து நுழைவுத் தேர்வெழுதி , என்னை விட இரண்டு ரேன்க் முன்னாள் வந்ததை வாஞ்சையோடு கூறிக்கொண்டு இருக்கிறான்..

கார்த்தி எனப்படும் கேயன்.. வாய் தவறி யாரும் அவனை ஒளி என்றோ, என்னை கேயா என்றோ அழைத்துவிட்டால் எங்களுக்குள் இன்னும் சிரிப்புதான்... பள்ளியில் எங்கள் இருவரில் யார் கேயன், யார் ஒளி என்றாய் பிரித்துக் காண முடியாத அளவுக்கு ஒட்டித் திரியும் ரெட்டையராய் இருந்தோம்..

அழாகான சிரிப்புகள்.. விளையாட்டில் போட்டி.. கோபம்.. எல்லாமே நன்றாக இருந்தது.. நவம்பர் மாதம் மாமா (தினேஷ் ) , நான் , பார்த்தது, ஆபத்தான, அமைதியான, பலருக்கும் காணக் கிடைக்காத ஊட்டி. இம்முறை வழக்கமான, ஆபத்தில்லாத விடுமுறை ஊட்டி.

கொஞ்சம் தீர்த்தம். கொஞ்சம் யாகம். புண்ணியம் சேர்த்துக்கொண்டேன் என் கணக்கில். ரயில் பயணம் - அழகு .

போதுமான முறை தோற்றால், தோல்வியையும் வெற்றியையும் ஒரே போன்று பார்க்கும் பக்குவும் ஏற்பபட்டுவிடும். எனக்கு ஏற்பட்டுவிட்டாயிற்று.

விரும்புபவர்களை நோகடிப்பதும், வெறுப்பவர்களை மன்னிப்பதும் சுலபமாக இருக்கிறது என்று முன்பே ஒரு முறை கூறி இருந்தேன்.. மீண்டும் மீண்டும் நிரூபணம்.

சுஜாதா நாடகங்கள் முழு தொகுப்பு புத்தகம் வாங்கி இருந்தேன்.. என் பிறந்தநாள் வாக்கில் கையில் நிறைய காசு புழங்கியபோது.. வெகு நாட்கள் கழித்து நான் படிக்கும் புத்தகம். குளியலறைப் புண்ணியம்.

வாங்கி படிக்காமல் அடுக்கி வைத்திருக்கும் புத்தகங்களை படித்து முடிக்க வேண்டும் என்று எண்ணம். சபதம் செய்தால் நிச்சயமாக நிறைவேற்ற மாட்டேன் என்று தெரியும். அதானால் வெறும் எண்ணம். பார்க்கலாம்.

இதற்கு மேல் என்ன எழுதுவது என்று தெரியவில்லை. மீண்டும் விரைவில் எழுத வேண்டுகிறேன். நன்றி. அபத்தமாக, சட்டேன்று நடுவிலேயே முடிக்கிறேன். மன்னிக்கவும்.

2010-04-03T11:10:00.010+05:30

--

மு . கு. குளியலுக்கு செல்லும் முன் 'சுட்டும் விழிச்சுடர்தான் ' பாரதியார் பாடலை ஹரிஹரன்குரலில் பருகிய போதையில் , குளியலின்போது படபடவென தோன்றின கீழுள்ளவை ...

சூடு நன்றாகவே விழுந்துள்ளதாக பெருமை பட்டுக்கொள்ளும் இந்த பூனை, அதே ராகம், தாளம், குரலை கற்பனை செய்து எழுதிய வரிகள்.. எனக்கு மிகவும் பிடித்துஎழுதிய கவிதைகளுள் ஒன்று... உங்கள்கருத்துக்களை மிகவும் எதிர்பார்க்கிறேன்...

--
ஆட்கொள்வையோ தோழி....

தொட்டு விடும் தொலைவோ என்றே நிலவு அருகுதடி- உன்
பட்டவிழ்த்த உடலோ எனவே நினைவு மருகுதடி..

உன் கன்னச் சுழல் குழியில், என் முத்தங்கள் நட்டுஅவை -உன் ,
சின்ன இதழ்பூத் - தென்னைச்சேரும் கனவு கண்டேன்...

இட்டு நிரப்பிவிட, கடல் எட்டும் பற்றாத - என்
ஆசை குமிழ் மனதுன் (ஒரு) மூச்சினில் நிறையுதடி ...

விண்ணைக் கொளுத்தும் கதிர்- கூட உன்போ லெரிக்கவில்லை
என் உள்ளம் எரித்தாடும், நிலவே - கொஞ்சமும் இறக்கமுண்டோ?

பதின் -சித்திகள் வேண்டாமடி, அடியே , முக்திகள் வேண்டாமடி...
காற்றினிலே கலந்து- உன்னைக் கண்டிருந்தால் போதும்...

ஆட்கொள்வையோ தோழி - நீ , என்திசை கண் அசைந்து - அல்ல
தாட்கொல்வையோ தோழீ - தென் திசை எனக்கிசைந்து...

தொட்டு விடும் தொலைவோ என்றே நிலவு அருகுதடி- உன்
பட்டவிழ்த்த உடலோ எனவே நினைவு மருகுதடி.... (௨)

பி.கு. பின் குறிப்பாக கொடுக்காமல், முன் குறிப்பு கொடுத்த காரணம், என்ன எதுஎன்று அறிவிப்பின்றி மேலுள்ள கவிதையை படித்துப் பார்த்தல் ஒன்றும் புரியுமா என்ற பயம் .. ஹீ ஹீ... :-) நன்றி...

சகுனி?

2010-02-26T20:30:00.005+05:30

இருக்கும் இருக்கும்...

2010-02-25T16:47:00.006+05:30

--

ஏதேதோ சொல்ல நினைத்தும் சொல்ல முடியாமலேயே மெளனமாக உறங்கிப் போன உரையாடல்கள்...

உன் அலைபேசி எண் அழுத்தி முடித்து ,பின் அழைக்காமலே துண்டித்த ஆயிரம் தருணங்கள் ...

ஆசை ஆசையாய் வாங்கி, இன்னும் என் அலமாரியிலேயே உன்னைச் சேர காத்துகொண்டிருக்கும் பீங்கான் குழந்தை...

என்றோ எதுவோ கேட்டு நீ எனக்கு முதன் முதலாய் அனுப்பிய குறுஞ்செய்தி...

தனியாய் அமர்ந்திருக்கும் பொழுதெல்லாம் உன் பெயரையே கிறுக்கி கிறுக்கி, தூரமிட மனமில்லாமல் பையில் சேர்ந்து கிடக்கும் காகிதங்கள்...

என்றேனும் பின்னிரவு தொலைகாட்சி திறந்தால் தவறாது எனை வாட்டும் உன் விருப்பப் பாடல்...

குறிப்பு : இதற்கு முடிவு தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்......

2010-02-22T08:06:00.014+05:30

முயற்சி 1 :

விடு வில்லின்
பழிச் சொல்லின்
கொடி யல்லின்
பகை கள்ளின்
முகம் கண்டு
பயம் இல்லை.

மிகை செல்வம்
புகழ் கர்வம்
கெடு சொந்தம்
மகர் போகம்
தனைக் கண்டு
பயம் உண்டு .

விளக்கம்:

என் மீது எய்யப்படும் அம்புகளைக் கண்டும், என் மீது கூறப்படும் இழிவான சொற்களைக் கண்டும், கொடிய துன்பங்களைக் கண்டும், பகைவர்களின் கள்ளம் கண்டும்/ பகைக்கும் கள்வர்களைக் கண்டும் எனக்கு பயம் தோன்றுவது இல்லை.

ஆனால், அளவுக்கு அதிகமான செல்வம், பிறர் புகழ்ச்சிக்கு மயங்கி அதனால் உண்டாகும் கர்வம், நமக்கு தீமை நினைக்கும் உறவினர்/சுற்றத்தார், பல பெண்கள் மீதான தவறான மோகம், இவ்வாறான தீயவற்றைக் கண்டே பயம் கொள்கிறேன்.

முயற்சி 2:

பகைக் கொல்லின்
பழி சொல்லின்
துணை இல்லின்
தொடர் அல்லின்
துயர் இல்லை.

புகழ் நானின்
சிகை கூனின்
புறம் கா-நின்
அறம் வீணின்
உயிர் இல்லை.

விளக்கம்:

பகைவர்கள் என்னை கொன்றாலும், அவதூறு செய்து பழிகள் சொன்னாலும், என் பக்கம் துணையேதும் இல்லாமல் நான் தனி ஆனாலும், தொடர்ந்து அல்லல்கள், இன்னல்கள் தோன்றினாலும், எனக்கு அதனால் துயரம் ஏற்படுவது இல்லை.

ஆனால், என் புகழுக்கு ,நன் மதிப்புக்கு இழுக்கு சேர்ந்தால், நான் நாணத்தால் கூனி , பகைவர் முன் தலை வணங்கும் நிலை தோன்றினால், என் முதுகை நீங்கள் காண நேரிட்டால் (புறமுதுகிட்டு ஓடும் நிலை வந்தால்), என் அறத்தில் பிழை ஏற்பட்டு நான் தவறிழைக்க நேர்ந்தால், நான் அதன் பிறகு உயிர் வாழ மாட்டேன் , துயரத்தில் மரிப்பேன்.

குறிப்பு: இலக்கியம் எழுத வேண்டும் என்றில்லை.. இலக்கியத்தனமாக ஏதேனும் எழுதமுடியுமா என்ற முயற்சி...

2010-02-17T18:08:00.008+05:30

--

என் வலைப்பூ பூத்து வெகுநாள் ஆகி விட்டது. சுஜாதா நினைவு நாள் (27/02) கட்டுரைகள் குமுதத்திலும், விகடனிலும், பூக்க ஆரம்பித்து விட்டன.. படிக்கையில் சிறிய சோகம்...

நேற்று சன் தொலைக்காட்சியில் 'முதல்வன்' படம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.. அர்ஜுன் ஒருநாள்-பதவி ஏறி / இறங்கி அன்று இரவு அவர் வீட்டில் கரண்ட் , தண்ணீர் எல்லாம் நின்று விடும்.. அவரின் அம்மா குழாயை திருகியபடி "நம்ம வீட்ல மட்டும்தான் கரண்ட் இல்லை" என்று சொல்லிக்கொண்டே , "தண்ணியும் வரலையே ... மாமி, உங்க வீட்ல தண்ணி வருதா?" என கேட்க, அவருக்கு பின்னால் பக்கத்து வீட்டு மாமி செடிகளுக்கு தண்ணீர் சொரிந்து கொண்டே "வர்றதே! " என்னும் காட்சி 'direction' -இல் அடங்குமா , திரைக்கதையா, என்றெல்லாம் இனம்பிரிக்கும் முன்னமே, சுஜாதா தான் என் கண் முன்னே தோன்றினார்..
பாவம் ஷங்கர், கமல் மற்றும் பலர்..

கூகுல் குரோம் உபயோக ' படுத்தும்' லட்ச கணக்கான பொறுமைசாலிகளில் நானும் ஒருவன்... சத்தியமாய் குரோம் உபயோகத்தால்தான் பதிவுகள் போடுவது குறைந்துவிட்டது.... குரோமில் வலைப்பூ எழுத 'unicode ' தமிழ் வசதி தோன்றாது, ஆதலால் குரோமில் வேலை செய்கையில் பதியும் மனம் வந்தால் கூட, மீண்டும் 'firefox ' திறந்து, கடவு கொடுத்து, பதிந்து,......... அதற்குள் சொல்ல நினைத்த செய்தி/மனநிலை மறந்து/ மாறி விடும் ,

மேலும், கோப்புகளை பதிவிறக்காமல் வெறுமனே பார்த்து விட்டு அழித்து விடும் வசதியையும் நீக்கி விட்டிருக்கிறார்கள். - ஒன்று,கோப்புகளை என் கணினியில் பதிந்தாக வேண்டும், இல்லையெனின் குரோம் எப்படி காட்டுகிறதோ அப்படித்தான் பார்த்தாக வேண்டும்..

ஒரு நாளைக்கு பல முறை வலைதள-வடிவமைப்புகளை பார்த்து சரி செய்யும் பனி எனக்கு இருப்பதனால் கூகுளின் செல்லப் பிள்ளையால் ஒவ்வொரு மாலையும் என் 'desktop' (யாரேனும் தமிழாக்கம் தரவும்..) பரிதாபகரமான என் நிஜ மேசையை போலவே காட்சி அளிக்கிறது..

கூகுல் புதுமைகள் பல படைப்பதும், ' இலவசங்கள் ' பல அளிப்பதும் நம்மை கூகுல் மேல் தீராத காதல் கொள்ளச் செய்திருக்கிறது.. அதனால்தான் ஆரம்பத்தில் கூகுளின் பிரம்மாண்ட திட்டங்களையும், இலவசங்களையும் கண்டு மயங்கிய நாம், இன்றுவரை அதன் படைப்புகளின் குறைகளையும் கஷ்ட்டப்பட்டு விழுங்கியபடி சிரித்து/சகித்து கொண்டிருக்கிறோம்...

தேடலும், முகவரிப்பட்டையும் ஒன்றாய் இருப்பதை தவிர, குரோமில் வேறு எதுவும் சிறப்பாக இருப்பதாய்ப் படவில்லை.. தகவல்களை பார்ப்பது, தனிமை அமைப்புகள் சரி பார்த்தல் , இணைய உலா விபரங்கள் நீக்குதல் , உட்பட எதுவுமே எளிமையாக அளிக்கப்பட வில்லை...

இதை என் இவ்வளவு ஆராய்கிறேன் , கூகுல் மேல் ஏதேனும் கோபமா என்றெல்லாம் நினைக்கலாம், ஆனால் இதை நினைத்துப் பார்த்ததில் , நம் நாட்டின் திருமணங்கள் ஓரளவு வெற்றி பெறுவதன் ரகசியமும், அரசியல்வாதிகள் பேரளவு வெற்றி பெறுவதன் அப்பட்டமும், இன்னும் சில விஷயங்களும் இது மூலம் எனக்கு பிடிபட்டன..

௧. மனம் புதியதை விரும்புகிறது.. நாம் அனுபவித்துக்க் கொண்டிருக்கும் பொருள்/ வாழ்கை/ சேவை நன்றாகவே இருந்தாலும், புதியது ஒன்று தோன்றினால் மனம் அலைபாய்கிறது..

௨. 'இலவசம்' என்ற சொல் எல்லாரையும் மயக்கும் மந்திரம்...

௩. இவை இரண்டும் (புதுமை/இனாம் ) இருந்தால் மற்ற பிற குறைகள் எல்லாம் கண் மறைந்து விடும்...

எங்கோ தொடங்கி, எங்கோ முடிப்பதே என் போக்கு என, என் ஒன்றிரண்டு பதிவை படித்தவர்களுக்கே நன்றாக தெரிந்திருக்கும்..

சொல்லத்தோன்றும் விஷயங்கள் நிறையவும், நேரம் குறைவாகவும் இருப்பதுதான் காரணம் என்று நினைக்கிறேன்... கோர்வையாக எழுத முயன்றுகொண்டுதான் இருக்கிறேன்... பார்க்கலாம்...

குறிப்பு: தோழி இனியா சுட்டியதை மனதில் வைத்து முடிந்த அளவுக்கு தமிழ்சொற்களை பயன்படுத்த முயற்சித்திருக்கிறேன்.. அதையும் மீறி ஆங்கிலச்சொற்கள் தோன்றி இருப்பதற்கு மறுபடியும் கூகுளைத்தான் குறை கூறுவேன்.. :-)
அவர்கள் தமிழ் அகராதியில் இன்னும் சேர்க்க வேண்டும்..!

பி. கு: என் கணினியில் இருந்து குரோமை அழித்துவிட்டேன் .. :-) வாழ்க நெருப்புநரி!(firefox), வாழ்க தமிழ்!!, வாழ்க என் வலைப்பூ!!! ... ஹீஹீ...

பி.பி.கு: இனி பதிவுகள் போடாமைக்கு குரோமை குறை சொல்ல முடியாது... அதனால் வேறு காரணங்கள் தேட வேண்டிஇருப்பதால், மறு பதிவு போட சிறிது காலம் ஆகலாம்.. :-)

சத்தியமா இது ஒரு கவிதை....

2010-01-14T11:37:00.008+05:30

வந்துடுச்சு வந்துடுச்சு புத்தாண்டு
௨000 முடிஞ்சு - ஆச்சு பத்தாண்டு ...

வயசாச்சு வயசாச்சு ௨௬(இருவத்தாறு..)
உருப்படியா என்ன செஞ்ச திரும்பிப்பாரு...

கண்ணமூடும் நிமிஷத்துல கானாப்போகும்- நீ
முழிச்சிக்காட்டி இந்த வர்ஷமும் வீனாப்போகும்...

சாப்பாட்டுல உப்பில்லாட்டி உள்ள போகாது - அதுவே
தண்ணியில உப்பிருந்தா வேலைக்காகாது...

பல்லி உன் தலையில விழுந்தா பஞ்சாங்கம் பார்ப்பா , -ஆனா
பல்லி தலையில நீ விழுந்தா பாஞ்சாமிர்த்த(ம்) மாப்பா ...

அதனால -

இடம், பொருள், ஏவல், வவ்வால் நீ தெரிஞ்சிக்கடா,
பழையப் பஞ்சாங்க உதார் எல்லாம் நீ புரிஞ்சிக்கடா ...

எப்பிடி இருக்கு, எப்பிடி இருக்கு நா எழுதுன கவிதை?
யோசிச்சு- பதில் சொல்லு, இல்ல உழுந்திடு(ம்) ஒதை....

தடி எடுத்தவன் எல்லாருமே இப்ப தண்டால் காரன் ,
அவன் நாலு வார்த்தை எழுதுனாலே கவிதையின்றானே ?

2009-12-15T12:32:00.007+05:30

? what's the point... That night when I was walking towards my car to fetch the packet of Marlboro, I couldn't stop thinking how less purposeful any life can be...

தேடிச் சோறு நிதந்தின்று - பல
சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி - மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று - பிறர்
வாடப் பலசெயல்கள் செய்து - நரை
கூடிக் கிழப்பறுவம் எய்தி - கொடுங்
கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும் - பல
வேடிக்கை மனிதரை போலே - நான்
வீழ்வே நென்று நினைத்தாயோ!

Read it many years ago... but what am I gonna do about the வேடிக்கை மனிதன் in my mirror every morning?

என் கிராமம்..

2009-12-14T21:31:00.007+05:30

அதிகாலை ரயிலின் அரைநிமிட
கடத்தலில், முன்பு கண்படும்
தாவணிக் குயில்கள் - இன்று
Nighty Nightingale-கள் ஆகிவிட்டன ..

கூரைச் சேவலின் கம்பீரக்
கூவல்கள் - நேற்று முளைத்த
Sattelite-குடையின் Sun Music
சப்தத்தில் அடங்கி விட்டன ..

ஆத்தா இடுகின்ற வெங்காய
வத்தல் சுமைகள் தவிர்க்க
packet chips சுவைக்கு பிஞ்சு
நாவுகள் பழகிவிட்டன..

பச்சை கதிர்கள் வளைந்து
நின்ற விளைவயல்கள்,
concrete வீடுகள் நிமிர்ந்து
நிற்கும் 'நகர்'-களாகி விட்டன..

ஆனால் மாடும், மனிதனும்
ஒன்றாய் குளித்து , ஒரு கரையில்
குடலினை கழுவி, மறு கரையில்
குடத்தினில் நிரப்பிச் செல்லும்
சமத்துவம் மட்டும் இன்னும் அப்படியே...

Hi...

2009-09-15T16:57:00.000+05:30

hi... :-) soon...

P.S.

2009-08-11T19:49:00.000+05:30

and.. ya.. I fogot ta tell you.. someone just randomly gave me the 51st rank among Indian bloggers and sent me a mail with a java script to display the banner to support it.. Whatthe hell? 51st rank? my blog? Anyways.. u can see it on the bottom right corner... ;-)

Hi guys...

2009-08-11T19:09:00.007+05:30

Hi... once again.

Its been two weeks since I last kept you posted. I seem to have developed some invisible bonding with some people I have never met. I was confidant they were unaware of me and thought only I saw them and noticed them and missed them and they never knew my existence. I was wrong.

Kamila. She got married on friendship day of this year. Will miss her. I always did. She was one adamant girl. Only me and mama could make it to the wedding. We took our first ever long road trip together. It is a memory I hope I never lose.

We had conversations. We had silence. We had cigarettes. Kamila.

The group has been reducing steadily since the end of college and now its definitely not gonna get back to its full strength. Sad. But I am happy about the last trip we took to college.

August 5.Dhoulath's birthday. A day I have managed to forget or miss somehow for the past 6 years I've known her. This time I wished her from bed. Love you Dhou. We spent time together and as usual I sent her home with tears(not of joy).

Dat is the strangest thing between me and kosu. We have to fight every day. I am the damned guy who always pounces.

I filed my IT returns for the financial year 2008-2009. My company has crossed 10 Lakh turn over. Dats something. But still its bleeding. and now its bleeding worse than ever.

Zuzu. KN.

Life is a test.

Iniya is one blog I have started enjoying a bit too much. I am jealous of her. How can you write so well when I can't? damnit.

Monica. What do I say? Donn get to spend time wid her lately. Is it meant to be dis way? Something has changed.

Have gotten into this habit of watching F.R.I.E.N.D.S at midnight everyday. Too bad.

Priya! I miss her nowadays. She's a teacher and is too busy to write much. I miss the michievous girl whose blog I stumbled upon and couldnt stop myself from roling on the loor laughing. She didnt write jokes. She just wrote plain stuff. Open. On the face. so funny. Hope she gets to write a little more.

Had wine last night. Had quite a bit. (little more than half a bottle). God!, I am happy I hate it.

Business. Life. Love. Equally sinking. I am seriously thinking of getting myself hired. Would it work? Damn it would. I am a listener. And listeners are gud workers.. Just as listeners are gud bosses.

Sharanya and Nisha are getting married on the same day. I suddenly donn remember is Swatha was engaged or wedded. :-\

Math got married. The guy was hansome. To most of our envy. Wishes guys. Have I written about it already? ya.. probably... Dinesh has a job, building a house. Zuzu works for intel, buying own house. Riaz is publishing his book. Aarthi is a professional.Doctor. Keyyan has got a job . Works in Australia. Has gotten married. Bought his own house. Harishankar joining MBA. Flying to US. Mahendran, Mahadeer earning to their families' expectations. Ashwin. What have I to show?

Oli, Work harder.

Dreams are gud buddy. But wake up. There is no God who would grant you a boon and make you rich. What is common between all the people above? They all work. Hard.

Thaatha and Aatha are here for medical attention. Hope they get okay. Hope something clicks. Hope I get a break.

Hope.

Bye!!

வருக வருக தௌலத் அவர்களே !!!!

2009-07-20T10:59:00.005+05:30

Dhoulath has finally started a blog. :-)

Blog Name:

"திருடிய கவிதைகள்"

Caption :

"என் இதயத்தை திருடிய கவிதைகள் " -நு போட்டு என் இதயத்தை touch பண்ணிட்டா..

Link:

http://ThirudiaKavidhaikal.blogspot.com

ஹ்ம்ம்... அனைவரும் படிங்க , முகம் தெரியா அந்த கவிஞர்(களை) பாராட்டுங்க...... :-)

"Excuse me...."

2009-07-15T12:00:00.019+05:30

"Excuse me...." he said. She turned looking puzzled for a second and turned back. She hadn't heard him. "EXCUSE me..." He was a little louder this time. She was already looking at him. Her eyes were doing something to him. There was something about her.

He tried to sound polite, "Eh..er... I am not from these parts.. I..I.. Wanna go to Ezzeres, Can you please help me?". She gave a stare. Her eyes trying to dig out something from his eyes. "Do we wait her for the bus? The sign says there is one at 6:30...." He didnt sound as harmless as he wanted to. And somehow the 'we' troubled her. She slightly nodded.If you can call that a nod. Only those who are looking for it would even notice. She looked up at the sky. The clouds were forming. She looked down, staring at the ground again.

They waited.

His dress didnt seem to go with his destination. He was built heavily. His hair unmanaged and tangled. His eyes were baggy and red, probably from alchohol.They roamed on her, examining her, from top to bottom, suddenly jumping to the road now and then as if to check if anyone else was coming by.She was looking down at the ground. Never raising her head.

No vehicle seemed to pass by.No one was around. The public bus which was supposed to have arrived half an hour ago (according to the sign) was yetto be seen. The winds were forming small swirls... rasing dust and garbage.

A square piece of paper carried of by the roughing winds hit on him. He picked it. It was a very old PIWG. One of the notices that the government distributes from time to time, to warn the people about criminals, epidemics, or 'other dangers’.

It started to drizzle and darkness blanketted in seconds. Winds made her long skirt fly and flutter, while the droplets were making her shirt cling to her chest. She could sense his every look. Her heart was beating faster every second.

He became weary. It was clear he didn’t want her to catch a look at the paper he was holding. She might guess. He quickly and carefully folded it and put it into his pocket.

He slowly moved. The bag he was carrying seemed to have something long and heavy. He tried and moved it under the shelter of the bus stop and put it on the floor with a 'cling'. Then slowly moved behind her, out of her view.

Her heart beat was at the fastest.She couldn't bear it anymore. She heard his breath behind her, and a twig break, and Boooomm...BOOMMM.... the tiny sound was engulfed by a thunder. Her eyes twitched.

She was motionless. He was lying next to her. Shivering and blood spurting out. She moved slowly, her lust and thirst both satisfied. She was in no hurry. She wiped the blood off her mouth. Letting the rain wash down her bloody hands. Smiled at the lightning. She walked into the darkness.

Questions and Answers...!

2009-07-06T16:20:00.011+05:30

Saw an advertisement about a 'Baghavad Gita' discourse the back of a city bus. And It Read something like :

Bhagvad Gita - Chapter 5,
Discourse by So n So,

Disciple and daughter of So n so on such a such date

Is Renunciation

- Isolation from Society?

- Abstinence from possessions?

- Limiting of Pleasure and Enjoyment?

All are Welcome.

- Date, Venue,Time,etc.,

And when I was thinking abt those questions I was reading, there was a song playing in my radio which went

" .......முத்துமணி ரத்தினங்களும், கட்டிய பவழமும்,
கொத்துமலர் அற்புதங்களும், குவிந்த அதரமும், சிற்றிடையும்,
சின்ன விரலும், வில்லெனும் புருவமும், சுற்றிவரச் செய்யும் விழியும்,
சுந்தர மொழிகளும், எண்ணிவிட மறந்தால் எதற்கோ பிறவி
இத்தனையும் இழந்தால் அவன்தான் துறவி..... "

I just smiled..... :-)

Dear all,

2009-06-17T12:29:00.006+05:30

How have you been? I know its been long since I wrote anything in this space, but it was not due to lack of time or lack of stuff to write, but only due to some unknown block that wouldn't let me put down what I want to...I just wonder how ppl manage to write and entire books. Hope I can get myself to write something worthy.

So, what has been happening in my life after the 22 of May? Accidents, major-major shocks, some backbiting by 'friends', small trips, some serious re-working of office stuff , some moral dilemmas, old friends, missed out weddings, a reconciliation , and a farewell, etc,.

If I go on to explain each of the above events in detail, I think it would become too much of a lengthy post and hence I would stop with describing one or two as we go.

The Accident- happened on as sunday durin de drive towards Q's. I am stil not able to determine if the mistake was mine, or on the brakes or on the guy b4 me. I bumped into him only to get another guy rammed into my boot. There were kids in my car for God's sake, I must be more careful from now on. But I wasn't nervous one bit, and it surprised me. Anyways, it cost me 4971 bucks exactly and a whole week without car.

Major shock involves deception from people you would never expect. Love, trust, everything's gone ina second. I still hope to find out that it was all a mistake. plz.

Back Biters.. Silly guys.. Guys, plz grow up.

Went on to Pondicherry for a day. Its the first time I've actually been there. the previous time I was in the 'state' was for like...what..... half an hour?..... So that really doesnt count, does it? The beach was nice, the coffee shops were nice, the roads were nice... On the whole, It was fantastic.

I missed a coupla weddings. Both nice ppl though not close to me. I am sorry guys, wish you a very very very happy married life!!!

hkmm... Kamila is gettin married. this time its real. She has quit her job. She left on Sunday. We(Mama, Aswin,Dhou, Myself) gave her a farewell. It went on pretty decently. We went to college. It was wonderful. The things mama does for her... they r so sweet. The guy acts tough.. but he has no idea.

We missed Maha n Mahe badly. How I wish they had been with us that day. K said she was sorry and gave us parting gifts. They were ok. Actually nice. I am tryin my best to forget all the sourness, but Its upto d to say. Lets see.

One more nice thing... Look at the picture below.. Did I tell you guys that I got an article about me in Hindu? Notice closely and you can see it pasted on the notice board!!

Ya, It was the same notice board which said "Arul.Oli suspended for 3 weeks and fined Rs.3500"(<--- will put in the exact words soon as I have the notice copy wid me.) And Its akka's B'day this sunday. Just thought you should know. Wanna upload lot more pictures, but Google blog allows me only certain space and I am already almost ful... k, cya! Until next time..

தமிழா...

2009-05-21T18:43:00.008+05:30

ஈழம்-வெல்லும் நாள்
தூரம் செல்லலாம் ..
சோழன் கொடி பறக்க
வேலை தள்ளலாம்...

மரணம்தனைக் கண்டு
மனமும் கலங்கலாம்
சூது- இருள் கவிழ்த்து
இரங்கல் பாடலாம்...

ஆனால்,
இரவினைக் கிழித்து
வான்தனை எரித்து
மறைந்த ஆதவன்
உதயம் ஆவான்...

செத்து மடிந்தவன்
வித்தாய் மாறி- நம்
இரத்தம் சதையில்
சித்தம் மீள்வான்..

புயல் போல் மீண்டும்
யுத்தம் தொடங்கும்
தமிழா! என்றவன்
குரல் வான் ஒலிக்கும்...

அந்நொடி வரை நீ
பொறுத்திரு அனலாய்
உன்நொடியும் வரும்
துடித்திரு தமிழா...!

2009-04-14T17:44:00.001+05:30

கிறுக்கல் வலைப்பதிவு. சுஜாதாவைப் பற்றி படிக்கின்ற பொழுதெல்லாம் மனதில் ஒரு கணம் ஒரு கனம். அந்த அழுகை வெளியே வந்து விட்டால் நல்லது என்று தோன்றுகிறது.

என்னை விட சுஜாதாவை complan போல் கரைத்து குடித்து, horlicks போல் அப்படியே சாப்பிட்டு இன்னுமும் கேட்கும் வாசகர்கள்/ ரசிகர்கள் பல ஆயிரம் இருப்பார்கள். தெரியும் . இருந்தாலும் இந்த சின்ன ரசிகனுக்கும் பெரிய வலி தான்.

வாழ்க்கையில் ஒரு முறையாவது அவரை பார்த்து விட வேண்டும், பேசி விட வேண்டும் என்று ஆசைப் பட்டுக்கொன்டிருந்தேன்.. இனி ஏக்கப்பட்டுக்கொண்டிருப்பேன் .

"....'ஒளி' நல்ல தமிழ் பேர்யா " என்று அவர் கூறுவதாக அவ்வப்பொழுது நினைத்துகொள்வேன்.

குமுதத்தில் சுஜாதா நினைவுகள் படித்த ஒவ்வொரு வாரமும் இதே நிலை தான். சுஜாதாவைப் போல் ஒரு எழுத்தாளனை "some people are just born great" என்ற category இல் தான் வைக்க வேண்டும், because there is no other explanation.

இதை போன்ற எழுத்துக்களை அவருக்கு யாரேனும் சொல்லித்தந்தார்கள் என்றால் கடவுள் மீது எனக்குள்ள நம்பிக்கை போய்விடும்.

2009-04-12T20:27:00.011+05:30

மீனாட்சி : நம்ம செந்திலோட தம்பி மணி street corner- ல

tea கடை வெச்சிருக்கிற நாயரோட...

அஷ்வின் : [interrupting].... பொண்ண கூட்டிகிட்டு

ஓடிட்டானா?

மீனாட்சி : ...ஐயோ... அது கூட பரவாயில்லையே...

kk : [interrupting]...நாயர் பொண்ண ஒருத்தன்

இழுத்துட்டு ஓடறது உனக்கு பரவாயில்லையா?

அந்த பொண்ண எவ்ளோ நாளா நான்..I mean......,

நாயர் எவ்ளோ நல்லவர் தெரியுமா?

மீனாட்சி : ஐயோ.. நான் அதை சொல்லலடா...

ரகு :[interrupting] oh.. அதை சொல்லலையா?

வேற எதை? டேய், நாயர்க்கு ஒரு

பொண்ணுதானே....?

[Meenakshi picks up a knife, raghu n kk n aswin quiet

down n meek immediately]

காயத்ரி : hey , நீ சொல்லு மீன்ஸ் ..

மீனாச்சி : நாயரோட அக்காவ இழுத்துகிட்டு ஓடிட்டானாம்...

kk :[whisperig under breath and acting relieved] அப்பாடி ....

காயத்ரி : டேய்..

kk : அடப்பாவமேன்னு சொல்ல வந்தேன்...

அஷ்வின் :அந்த பையனுக்கு இன்னும் 2 நாள்ல கல்யாண

date fix பண்ணி இருந்தாங்களே.....!!

ரகு : அந்த பொம்பளைக்கு 45 வயசுக்கு மேல

இருக்குமேடா..அஷ்வின்,அவன் உன்ன

விட காஞ்ச பயலா இருந்திருப்பான் போல

இருக்கு.. ஹீ ஹீ

மீனாட்சி : 3 நாளைக்கு மின்னாடி Pondicherry க்கு

ஓடி போய் church-ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு .....,

kk : [whispering to self] Jolly-ya honeymoon

கொண்டாடிட்டு ....

மீனாட்சி : [ignoring him] நேத்திக்கு night திரும்பி

வந்திருக்காங்க...

மாயா : நல்ல வேலை, கல்யாணத்தை miss பண்ணாம

correct-ஆ வந்துட்டானே..

காயத்ரி : hey, எல்லாம் காதுல வாங்கி உன்

மண்டைக்குள்ள விட்டியா இல்லையா? அவனும்

அந்த பொம்பளையும் pondicherry-ல Already

கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க...

மாயா : [indifferent] so?, Pondicherry-ல தானே?

மீனாட்சி : so வா?

மாயா :அவங்க தான் நேத்தைக்கு nite Madras

வந்திட்டாங்களே...

[All of them giving the weirdest of the looks]

மாயா : Pondicherry ல, கல்யாணம் பண்ணிகிட்டா

Pondicherry -லதானே அவங்க Husband and Wife..

வெளியூர் போய்ட்டா இல்லல? அவங்க தான்

சென்னை வந்திடாங்களே... !

kk : J3 police station ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா Adayar

தாண்டிட்டா செல்லாதுன்னு சொல்லிடுவா போல

இருக்கே...

ரகு : என்ன சொல்ற நீ? Pondicherry ல கல்யாணம்

பண்ணிகிட்டாலும்,கூடுவாஞ்சேரி ல கல்யாணம்

பண்ணிகிட்டாலும்...

மீனாட்சி : sahara பாலைவனம், இமயமலை உச்சி ,

bay of bengal நடுவுல , J3 police station-ல ,

எங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாலும்

உலகம் பூரா husband and wife தான்...

மாயா :[Visibly shocked] WHAT??!!

[under her breath,confused] அப்போ college tour

Andaman போனப்போ...?!!

[aloud]............OH MY GOD!!!

மாயா :[next moment back to her normal weird self ] ...

சரி சரி விடுங்க...யாருக்கு coffee?? ..

This is a scene I wrote for Marina Cafe. It is actually a scene inspired from 'friends'. (Those of you friends freaks will know the scene and characters instantly) . In fact whole marina cafe concept was an

adaptation of friends which we tried to produce for vijay tv. But sadly Rishi rejected this type of dialogues saying they weren't..... hmm.. I donn remember for what reason he said they weren't gud... chumma I

felt like putting it up here... wadya think? I feel its crazy mohan kinda stuff ;-)

....சிறையில்

2009-04-12T20:14:00.003+05:30

மலர்கள்?
மனங்கள்?

(கீழுள்ள படத்தோடு படிக்கவும்)

அமுதனின் கவிதை

2009-04-12T14:09:00.003+05:30

தினமும் என் கண்ணில் படும் காட்சி இது... இதை பார்க்கும் பொழுது எல்லாம்

அமுதன் தமிழ் வகுப்பில் எழுதிய கவிதை தான் என் நினைவுக்கு வருகிறது ..

அமுதன்,கவிதை நினைவிருந்தால் எழுது...

2009-04-09T07:51:00.004+05:30

Keyyan got married. Went to Trichy and returned to Chennai twice in three days. Week was hectic. Love and selfishness go together always I guess.. Trichy gave me some fresh thoughts, but nothing that I remember now to pen down. I went to the beach after long time. It was great, brought back memories.

I must get out of this mood. And if you won't laugh, yesterday I went to beauty??!! salon with keyyan to get him ready for his wedding reception. But that's not the thing that would make you laugh, it is just that they convinced me to get a face-lightner or skin lightning or watever crap I donn remember(facial). It was bad.

I was made to lie down. My hand n legs covered with huge towels. Eyes covered and Face covered with some sort of 'I dono what crap' paste which becomes harder by the second (esp around the mouth and nostrils!!) , lights turned off, in a closed room. my God!!! I suffocated. The guy left me alone in that state n left de room goddamnit.. can ye believe that???

I started thinking abt scary things, what if I suffocate? What if I(or any other person in this position ) have a heart attack? What if one or two of the other 103 things that could go wrong go wrong??

I am never going back.

But I got deeper thoughts while I was der trying not to suffocate or die... They say eternal hell to those of us who sin... If there was a hell like this, a dark room you can't speak, you can't see, you can't move ur limbs, and you cant even sleep... Can you imagine how horrible that will be? You have these random thoughts that you can't get to go away or express, and after sometime when you'r thoughts have exhausted, they start to repeat.... My God.... torture... solitary confinement... for eternity. Now death really scares me. What if I end up like that?

Today is the guy's wedding reception... I gota go... early n work wid the stuff. In fact most of the stuff I am doing r for Kn's mom rather than him... Hope he takes care of her till the end.

I haven't been able to come online much this week.. I really wanted to.. wanted to chat a lot wid the people am so comfortable with... Mischief has been mmissing.. hope everything's ok...

I love my amma.

Mannargudi- Thiruvizha..!

2009-04-01T14:12:00.005+05:30

Thiruvizhas are one of those things I 've always enjoyed in life... from very small... I feel they take me back to my roots, and sometimes take me back to deeper than my roots... more than the spiritual part of it, I enjoy the ritual and communal parts of it...

The way people get together, enjoy, put up de show.. and the exciting stories behind every temple and festival and decoration... Here are very few pics from this year's Thiruvzha at My grandads town, Mannargudi (very similar to the MalGudi, not only in name but also in existence!) Sri Rajagopalaswami Thiruvizha.

view from just outside my grandad's house. People-men,women,children, all alike waiting for the arrival of their God. You can see the fire torches (theevetti) which are carried by men in two rows in front of the God to show him the path and also helping the crowd to get a better view of the god on the high horse..

Another view of the crowd with the 'theevettigal' just behind them.

Dats Rajagopalaswamy on his horse in all his glory. Man, what a scene! (pardon the dust on my camera lense)

Dats Rajagoplaswamy after he crossed our house the first time. The God goes to and fro several times visiting the houses of the few bigwigs of the town(I dono how god can discriminate, but everyone there seems to be convinced that it is ok for the Gud Lord to visit few houses alone and they speak as though those are revered houses and God ought to visit them...My grandpa's house is one such, I felt it was unfair.<-- I probably will write a post on this)

Dats me, My grandad and Grandmom. She is one innocent woman I feel pity for. She doesnt know a thing outside her house and us. My grandad on the otherhand was a businessman all his life and still as sharp as a blade (if u get the pun!!)

My mom n her dad.. :-) sweet.

Dats me and ma sis. I was forced and coerced to pose like dat. I swear. :-p

hee hee... How do I look? I am supposed wear two 'vastrams' when I offer flowers to God when he visits our house, dats the only reason... d-o-n-t l-a-u-g-h... I know u will... (anyways, I liked it!)

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்....

2009-03-23T01:02:00.005+05:30

பிறந்தநாள்...

சரி....

வாழ்த்துக்கள்.....?

ஹ்ம்ம்..?

வாழ்த்துக்கள்.....?

உனக்கா? பிறந்தநாளுக்கா?

எனக்கு.....பிறந்தநாளைக்கு.... :-|

ஹ்ம்ம்.... வாழ்த்துக்கள்...

:-)

nuerons...

2009-03-22T16:19:00.002+05:30

Ok.. Its been a habit to write a blog post every birthday... well.. that being tomorrow... I wonder what I would be writing tomorrow... But today... randomly.. I thought of writing about some memories , of incidents so insignificant, yet so firmly struck on my brain in some bluddy-strong nuerons shooting out often...

Over the years, so many people have influenced me and my life... for the gud and for the bad... so many incidents that changed the way I thought and acted.. which I have forgotten, but some silly seconds of my life, some silly silly things that happened have been stuck to my mind... strange...

Seventh grade... 'Minsara Kanavu ' had released, it was a hit.. I went to bus after school and I remembered I left something in class... I came back n was all the way humming 'kaadhal rojeve' from bus to class... on reaching, the echo the empty classroom added to the song I was noising icreased my enthusiasm and I started singing loudly ""மேட்டுச்சாலையிலே , மாட்டு
வண்டியிலே , போராளே பொண்ணு ஒருத்தி.....!!!! "

suddenly 'Thara' entered ... :-) "wow, who is that பொண்ணு?" and I was like :-D and ran away...

Tenth, I am leaning on the door frame of my classroom... leg across another all stylish... Nisha walks by and with her huge smile asks "How tall are you? " and I say "6". (which was/is/will be a lie) as I am only 5'- 11 1/4".

I am six/seven years old. One of my aunt is bathing me, I clean up all over with the soap bar.. n suddenly she shrieks and pulls the soap outta my hand n says "what the hell are you doing?" I say "Amma has told me that I should apply soap 'everywhere'! " She says "Ya that is right, but wet your hand, rub it on soap and then apply everywhere, donn rubb the bluddy soap everywhere" I find it very harsh n I cry.

An uncle of mine called me 'da' for no apparant reason, but just as a matter of factly.. I mean I was only 6-7... I still cannot get myself to forgive him....

என்னடாம்மா ....?

2009-03-22T16:10:00.003+05:30

ஹ்ம்ம்...?

என்னமோ தெர்ல... மனசே சரியில்ல...

ஒன்னும் பெருசா இல்ல...

விடு... சரியாயிடும்... :-)

புரியாத புதிர்...

2009-03-16T21:19:00.007+05:30

உடல்கள் வேறுவேறானாலும்

தலை எப்பொழுதும்

ஒன்றாய் மட்டுமே

இருக்கும் என் காதல்.....?

மேலுள்ள புதிர் புரிந்தோர்க்கு

என் நிலை புரியும்.... :-(

புரிந்தோர் விடை அளிக... :-)

வலைப்பதிவுகள்.. (blogs)

2009-03-10T11:56:00.004+05:30

பிறரை விட

நன்றாய் எழுதுவேன்

என்கிற கர்வம் கொஞ்சம்

வேகமாகவே

வெளியேறி அந்த இடத்தில் வெட்கம்

நிரம்பிக்கொண்டது...

இரவின் ஓசைகள் ...

2009-03-03T02:54:00.004+05:30

மௌனம்...

ஒற்றை வாகனம் ..

தூரத்து நாய்...

கூர்க்கா whistle ஓசை...

இரையும் வானொலி....

அசையும் கீற்று...

என் மூச்சு...

Must change. Must Prevail.

2009-01-27T11:34:00.003+05:30

Hard times. Hard decisions. Time to change. Reinvent. Decide.

நான்..

2009-01-23T18:04:00.001+05:30

நாளைக்கான தேடலில்

இன்றைத் தொலைத்துக்கொண்டிருக்கும்

இன்னொருவன்...

கவிதை

2009-01-16T13:53:00.006+05:30

உனக்காக காத்திருக்கும் பொழுதுதான்

உனக்கான கவிதைகள் கிடைத்தன,

அதனால்தான் நீ வரமாட்டாய்

என்று தெரிந்தும்... இன்னும்

காத்திருக்கிறேன்!

P.s: If this poem feels familiar, you must have seen it in my

client notepad, where it has been for almost two yrs now... :-)

Diary 2008..

2009-01-02T20:54:00.009+05:30

Pictures speak a thousand words.... Some pictures from last year.... a gallery of events that happened in my life last year...

31,Dec 2007, Party at GN club.

Ara&Mrs.Ara ,Myself,KN,Sara,Mahadeer,

Harishankar-Had a nice time dancin..

Hajira's Wedding.

Man, this yr was a yr of weddings!

B'lore trip No. 1. Had a nice time.

March, B'lore trip 2. :-)

April, Trivandrum-Engagement trip

Munnar travel... extension of

Trivandrum trip!

June , Cochin- Wedding- :-)

Akka's B'day!

Happy B'day ka!

Amma!

Fareed,Durai and Sandeep-

Training is on at Office!

October-Marina Cafe shoot!

QueensLand day! Wonderful!

Maha! Kuda Hafeez!

Nov 16, Lakshmi's wedding!

Cochin Nostalgia!

The Chisel event - success story!!

Kamila's Bday!

Dec 03, Amirtha's 5th and Aatha's 75th B'day!

Ayish trip.

Many events happened this yr which weren't recorded on cam, but only in my memories...

Shamu, Nawaz,Ch got married, the Nw yrs party of 2009.. etc... are not here.. few others absent because of my lack of patience to upload the pics..

Also, 2008 saw the loss of two of my greatest ICONS- Sujatha and Michael Crichton... and also many ups n down in Business.. I just hope to correct my mistakes and keep my fingers crossed.. cya soon!

Do you see a pattern?

2008-12-24T10:17:00.005+05:30

Dream girls from my school days to now (in order of appearance)... Is there a pattern? cos am trying to figure out what kinda beauty attracts me... ;-) :-)

crap happens man...

2008-12-23T12:02:00.004+05:30

Dear you,

What do you do when you know you have stepped into shit?

Well.. different people do different things.. what do you do? Some people don't even notice it and they keep walking.. they can smell it, but they are always sure its de other guy and ofcourse curse..

Some people notice and they quietly find a nice carpet to wipe it off and walk away like nothing ever happened...

Some others, are so disgusted that they have to get back home and have to wash it all out and probably have a bath and 2 bottles of deo before they can step out again..

There is this special kind of people, these people... when they step into shit, they start kicking it all around... on everyone and everything around.. if they smell, they wann de world to smell wid dem...

So,what do you do usually?what do you do when you know you have stepped into shit? Nice carpet? Keep walking? U never step into shit?.. oh you're not a fool? (;-p) , Run back home? , or...

think about what you wanna do... you will be a better guy... hey, am not shittin u!

I laugh when I think it is not death that is parting us... it is life...

2008-09-22T17:28:00.012+05:30

---------------------------------------------------------------------------------

You know... It's been what... like forever since I updated the blog... MyHeartMyMind.. what crap... Does it mean nothing's going on in my heart n my mind?

Well, there are there times when someone leaves your life.. n there are the times just before that happens.. times when you know that, that someone is going to move out of your life soon.. but its final... unavoidable... so.. what do you do? what can you do? you prepare to wave good bye...

The season has come.. the winds are on.. the sails are set... There is the mammoth ship... there are loud horns.. you see people hurrying towards it... It is gonna raise the anchor and start to move away slowly... away ... away... away...

Until You can see it no more... You stand there... unable to move... unable to stop wishing it to come back... unable to accept it has left... Half the pain is the ship that left... half are the thoughts about the one's that would leave... in the future... time and again... each time taking away a part of you.. making you more and more incomplete... leaving you changed forever...

Why do you have to love so much and be hurt... Why does a friend have to make you cry when you're happy and when you're sad... why do they have to come... and then, why do they have to leave you and go?

I laugh when I think it is not death that is parting us... it is life...

farewell.... I am sorry if I hurt you ever... I Love you... Bye K...

hey...

2008-08-06T20:10:00.000+05:30

hey... Will you be able to wait for me?

Pictures!

2008-05-25T22:59:00.004+05:30

The Ambani family

This picture was taken on the eve of Malar's wedding in 2003... Amudhan, Me and Raja boi(Left to right). None of us look like that anymore... But I love this picture!

The Big A!

Ahem....

P.S. These are just four random pictures I like... If you see any similarities... well... U wld be right in 10-20 years...!

Love...

2008-05-25T21:59:00.004+05:30

Just when I thought the world was safe,

I Found Love.

Just when I thought that Hell Was a place,

I Felt Love.

Just when I thought Death was but once,

I Lost Love.

Just when the thoughts wouldnt go away,

I sing Love.

-A poem I apparently wrote when I was a teenager...I stumbled upon it when I was backing up files from my old, home PC.... It was damn funny when i read it now... :-) Got me nostalgic though... 'Love'... hahaha.. :-p .. my god!!

P.S. The coloring is intentional.. ;-)

பயணப் பக்கங்கள்...

2008-05-03T18:11:00.007+05:30

அமெரிக்காவில் தனிமையில் அலைந்து திரிந்த நாட்களில் ,Detroit நகரில் ஒரு தெரு ஓர உணவு விடுதியில் அமர்ந்து எழுதி முடிக்காமல் விட்ட பக்கங்களை இப்பொழுது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் முடித்து கீழே நிரப்பி இருக்கிறேன்... நாம் எழுதி என்றோ தொலைத்து விட்ட பக்கங்களை மீண்டும் படிப்பதில் இரண்டு விஷயங்கள் எனக்கு பிடிக்கும்.. ஒன்று, மீண்டும் மலரும் நினைவுகள்.. இரண்டு, நம் எழுத்துக்களை அந்த இடைவெளி முதிர்ச்சியோடு படிக்கையில் நம் எழுத்துகளை(நம்மை ) நாமே எடை பார்க்க ஒரு வாய்ப்பு... எப்பொழுதும் நகைப்புக்கும் , எப்பொழுதாவது நிறைவிற்கும் என்னிடமே நான் ஆளாவேன்..

இப்பொழுது..

இந்த அமெரிக்கப் பயணம் என்னை மாற்றி விடவில்லை,
என் பார்வையைமாற்றி இருக்கிறது .

எல்லை தாண்டி விட்டால் , எல்லைகள் மாறி விடுகின்றன.
மனம், திருமணம், காதல், கல்வி, கடவுள் , எல்லாம் மாறி விடுகின்றன.

அங்கே பூசி மெழுகப் பட்டவை இங்கே பிரித்து மேயப் படுகின்றன.
அங்கே தூரத்தில் மறைக்கப் பட்டவை, இங்கே துரத்தி படிக்கப் படுகின்றன.

ஆனாலும், சொந்தம், பாசம், விழா, எல்லாவற்றிக்கும் இந்த மனங்களும் ஏங்கத்தான் செய்கின்றன.

நண்பர்கள் தான் இங்கே சொந்தங்கள். மணமோ, மரணமோ, கூடி நிற்பது நட்புதான்.

சொந்தம் என்பது பெயருக்குத்தான். அட, உண்மையிலேயே 'பெயருக்குத்தான்' !

"இந்தியாவின் கலாச்சாரம் பற்றி படித்திருக்கிறேன்!"
"நான் ஒரு முறையாவது இந்திய மண்ணை மிதிக்க வேண்டும் என்று ஆசை படுகிறேன் !"
" காந்தியை நான் மதிக்கிறேன், அவர் எத்தனை உயர்வான மனிதர்!"
"நான் யோகா கற்கிறேன் !"
"நமஸ்தே!!! :-) "

நான் சென்ற இடங்களில் எல்லாம் அமெரிக்கர்கள் மறக்காமல் கூறியது இவை தான்.

முன்பு வந்த பொழுது இவ்வளவு கூட்டமில்லை. இந்த முறை தெருவில் நடக்கும் பொழுது ஒரு இந்தியரையாவது உரசாமல் போய்ச்சேர முடியாது என்னுமளவுக்கு இந்திய அம்பிகளும், நங்கைகளும் பார்க்க முடிகிறது.

கோவில்களும், தெய்வங்களும் எதற்காக உருவாகி இருக்கலாம் என்பது நிச்சியமாக இங்கே தெரிகிறது . Detroit நகரில் ஒரு தமிழ் தம்பியை கண்டுபிடிக்க வேண்டுமானால், வெள்ளிக்கிழமை Detroit பராசக்தி கோவிலில் காத்திருந்தால் போதும். அதேதான் எந்த ஒரு இந்திய வம்ச ஆசாமியை கண்டு பிடிக்கவும் . அவரவர் கோவிலில் கட்டாயம் ஆஜராகி விடுகிறார்கள்.

எல்லாப் பிள்ளைகளும் பரதநாட்டியம் கற்கின்றன, எல்லாப் பயல்களும் வயலின் , மிருதங்கம் ஏதாவது.

இந்தியாவில் கலைகள் தெருப் பிள்ளைகள் போல இளைத்து கிடந்தாலும், இங்கே பரவாயில்லை 'Whole Milk' குடிக்கும் புஷ்டியான அமெரிக்கப் பாப்பாவாக நன்றாகவே இருக்கின்றன.

வருடத்திற்கு பத்து கச்சேரி , ஆறு அரங்கேற்றம் என்று வித்வான்கள் வறுமை இல்லாமல் தங்கள் டாக்டர், engineer வேலைகளையும் நன்றாகவே பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.

அமெரிக்காவில் வாழும் அமெரிக்கர்கள் பற்றி தொடங்கி அமெரிக்கா வாழ் இந்தியர்களுக்கு எப்படியோ இந்த கட்டுரை மாறி விட்டது.

இங்கு அலுவலகத்தில் 'SIR' கிடையாது. பள்ளிகளிளும்தான். 'Chris', 'Mr.Brandon','Ms.Shelly' என்றாலே போதும். 'SIR' எனும் வார்த்தை கோபத்தில் ஒருவரை கூப்பிடவும், காவல்துறையினை அடைமொழிக்கவும்தான்.

நமது மரியாதைக்குரிய 'SIR' இங்கே கோபம் காட்ட மட்டுமே உபயோகம்.

உயர் அதிகாரியை பார்த்தால் எழுந்து மரியாதை செய்யத் தேவை இல்லை. பள்ளிகளில் மாணவர்கள் தான் ஆசிரியர் இருக்கும் அறைக்கு சென்று படிக்க வேண்டும். நம் ஊரைப்போல் ஆசிரியர் சென்று மாணவனை தேட வேண்டிய நிலை இல்லை.

இடது இங்கே வலது. வலம், இடம். எல்லாம் கடந்து இங்கே எனக்கு பிடித்தது ஒன்றே ஒன்று தான். 3 மணி நேரமாய் இந்த உணவகத்தில் எதுவுமே order செய்யாமல் உட்கார்ந்து இருந்தும் , புன்னகையுடன் எனக்கு தண்ணீர் வைத்து விட்டு அவர்கள் வேலையை பார்த்து கொண்டு இருக்கும் மனிதனை மனிதன், ஒரு மனிதனின் தனிமையை மனிதன், ஒரு மனிந்தனின் சுதந்திரத்தை மனிதன் மதிக்கும் பண்புதான்.

என் உடை பற்றி, என் நடை பற்றி, என் உடல் பற்றி யாருமே இங்கு கவலை கொண்டவர்கள் இல்லை. நான் என்ன எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று யாரும் கவலை கொள்ளவில்லை. இதுதான் எனக்கு மிகவும் ஆனந்தம் தருவதாய் அமைகிறது. இந்தியாவிலும் மக்கள் இது போல அடுத்தவர் அந்தரங்கத்தில் கவலை கொள்ளாது தம் வேலைகளை பார்த்தாலே பாதி சிக்கல்கள் இல்லை. ஹ்ம்ம்..

இந்தச் சூழலில் மணிக் கணக்காய் எழுதிக்கொண்டே இருக்கலாம்.... ஆனால் எனக்கு பக்கத்து மேசையில் உள்ள இளம் அமெரிக்க ஜோடி ஏதோ ஊடலில் மூழ்கி உள்ளார்கள்.. அது என்னவாய் இருக்கும்? இருங்கள், சற்று நேரம் உற்று கேட்டு விட்டு வந்து தொடர்கிறேன்.. ;-)

உண்மைகள்....

2008-03-28T01:37:00.010+05:30

மரணம்...

மதத்தால்,
மருந்தால்,
பணத்தால்,
தவத்தால்,
மதியால்,
விதியால்,
கடவுளால்
கூட மீற முடியாத
சத்தியம்...

மறதி...

காதல்,
அன்பு,
பாசம்,
நன்றி,
கோபம்,
குற்றம்,
துக்கம்,
தோல்வி,
மரணம்,
எல்லாம்
மீளும்
வரம்...

ஏன்?

2008-03-24T17:39:00.003+05:30

ஏன் இப்டி? கடுப்பு...

Akka...

2008-03-24T15:47:00.009+05:30

Well we were never the mushy mushy sentimenti kinda siblings.. though akka occasionally pours pasa mazhai over me.. only today i realised I have been the arrogant Indian brother!!?? who never botheres to show his love, affection n gratefullness he has towards his sibling...

I dedicate this post to her...

Well here are the things I would like to thank my sister for:

1) For being there..
2) For not being there..
3) For hating me..
4) For saving my back at few rare occassions..
5) For ditching me all the other times.. :-p
6) For always asking if i want curd while serving me(knowing that i hate it)..
7) For knowing exactly what I hate n then promptly doing it..
8) For making me drive the car always( even when u know am dead tired..)
9) For letting me have the car whenever I want it! :-)
10) For treating my friends as yours..
11) For knowing it always when I try to hide something...
12) For loving me so little n hating me so much..
13) For hating my cell phone...
14) For always being on my back and pushing me to work work work..
15) For never guarding a secret...
16) For posts about me on ur blog...
17) For treating me as ur bro..
18) For feeling so sad even when you know how I am...
19) For busting me always...
20) For promising to help me when I elope with my girlfriend(i.e., if i ever manage to get one)..
21) For calling me ur favorite brother...
22) For getting angry whenever I want you to...
23) For letting me watch lollu sabha even though you hate it..!
24) For being useless to anybody...
and
25) For making me recollect there r so many reasons for me to love u n thank you...
etc., etc., etc.,

THANK YOU AKKA!!!!!!

P.S: At first i thought of listing the reasons for which I needed to say sorry to her n apologise...
but then realised the list would be an endless one... this above one on the other hand, had to be
dragged to reach 25...

P.S.P.S : Sorry about the picture.. I know u will kill me.. but just couldnt resist!! :-)

Birthday come.. Birthday go....

2008-03-24T07:44:00.012+05:30

hola..

I started blogging on the internet exactly two years ago on 23rd march 2006... I started by making a hopeless post at day about my birthday ... hard to believe two years have passed... :-) memories made.. hopes broken... experiences gained.. expectations lost... its all like a dream...

Don't I sound old???

Well... One undeniable sign that you are getting old is that your birthdays donn make you feel as happy as they used too... I turned 24 yesterday… and in the last 5 years, dis has been the first Birthday without the guys... Well... Its time to get used to it... Birthdays ahead are gonna be like dis one...

My only consolation... I received some very very beautiful flowers from Dhou in the morning... they made my day… Thanks Dhou.. :-)

A friend(vandhana) of my sister in US(jammy) told me I was more than halfway over the hill..n she went on to explain that ‘over the hill’ was turning 40.. n I was already 24... she said I must feel really old.. n I actually did(do) feel really old...

I have ta tell you about Jo... I love her.. she is my favorite sister... atleast the favorite among equals...n I am ‘almost’ her favourite too (I come close second to Raja!) … I feel really, really comfortable with her... but 8 years and 10,000 miles between us makes it a little less easy you know... for example, while Justin timberlake is(or was or has been) her crush n craze n all, I didn't even know such a person existed until her gagaga about Mr.Timberlake..

Our tastes in music, our tastes in dress, our tastes in food(or fud!) , our accents(!!), wow... - we have to jump n dodge all these balls to get there…. sometimes, she is a perfect teenager... n I am a perfect (:-p) Indian... :-) ... i feel she puts me in an age group slightly below the our dads n moms... She knows that I am not from their generation, but its true am not from her generation either... :-) while showing me her albums, she took so much pain to explain to me about how it’s normal in US that boys and girls hang out together and have fun etc., cos she was afraid I mite get shocked like the Indian oldies do... (I understand da kannama...) But We still love each other so much... :-)

M.S. I know 'we love each other so much.. ' is bad english.. but 'very much' doesn’t sound what I want to express..

My brother Raja boi... I need to write an entire new post for him... I see ‘Me’ in him.. a more perfect, more active, more intelligent, more smart me.... He thinks about stuff the way I do... He thinks about other ppl the way I do... He thinks about me the way I think abt him... I love him so much...

He's de one more critical abt my (our) accents...!! I'll correct myself bro... He's the simple one... No complications what so ever.. Its eazzzy to understand and hangout wid de guy... He makes me feel comfortable even in strangest crowds... he doesn’t let me lone... but again.. there r certain strict TACs - I cant give him a kiss..... I cant show affection to him or hug him in public....and most importantly.... I should never ever hold his hand while we walk... :-) But still.... We love each other more than both of us think we do...

Well, well… where did blog start… and where has it moved? But am glad.. I wrote wht I long wanted to write. abt my lovely bro n sis in US!!

And back about Birthdays…

School days…

Remember how birthdays would be a time of immense expectation, excitement, happiness? It was not Birthday back then… It used to be Birth months and Birth week…

The entire month I would be planning planning planning.. planning what? Planning what dress to wear, what gifts to ask the old ones, what chocolate to distribute( to my ‘best’ friends, ‘friends’ n other classmates) and what special chocolate bars to give to the teachers…

The count down from the first of the month… actually it starts from the birthday date the previous month itself.. :-) (“next month 23^rd my Birthday!!!!! Hurrrrayyy!!!) n then the countdown starts the 1^st of the month… :-)

Excited about the chance to wear ‘color dress’ to school.. :-) planning what flavour cake to buy.. which friends to invite home.. How to decorate the house… what’s de return gift.. what games to play? Phew…. It used ta be so much fun… rite?

On the birthday – Pulling tags off the new dress, receiving gift boxes.. counting the money grandpa’s n grandma’s had given… opening the gift boxes.. showing off the cool stuff to the other children... Man… I miss those days…

College days….

Well.. The real excitement abt gifts and stuff isn’t really there….( rite?)

;-) the gifs are small but special.. but mostly it’s the feeling and attention you get…

Its more abt an occasion to treat ur favourite girl on this pretext.. cracking jokes, boozing off, etc..!

U never distributed chocolates anymore.. u had to treat your friends whether u liked it or not.. whether u liked them or not…We were ‘grown ups’ Omg.. :-) haahaha…

Now.. The “After-college” days…

Well… Everyone is scattered… and everyone has commitments… so parties are not on ur birthdays anymore but scheduled on a weekend after the actual b’day..

But anyways, u’re b’day itself is not so appealing, cos you’ve stopped ‘growing’ old and u’ve started ‘getting’ old.. :-) gifts are usually only two… shirts and shirts that fit… :-p

Dis is how the ‘many more happy returns of the day’ in future are going to be...

Its other words its become –

“Birthday come.. Birthday go…”

Happy Birthday...!

2008-03-23T11:21:00.006+05:30

எங்குட்டு பாக்குற? உனக்குத்தேன் சொல்றாய்ங்க...!

2008-02-18T15:17:00.003+05:30

Y am i so depressed...? Somebody plz tell me wat it is.. It is not the sadness itself that is torture.. It is not knowing the reason for this ton in my heart that really depresses me more... Do u ever feel so?

Someone asks you how you are feeling today..
n the usual reply is either a 'gud' or an 'ok'..

'Gud' may be good.. but.. is 'ok' really okay?
it is usually said, cos u cant say ur depressed..

crazy... cranky....grumpy.... bye....

JOB Migraine! :-<

2008-02-07T12:23:00.000+05:30

Read the title as Job 'Migration'? well, read it again.. I meant Migraine.. no.. I didnt make a spelling mistake n am not trying to cover it up.. I did mean Migraine.. The Head Ache called 'Job Migration.. ' >-P

Well, tell me about it...Running a well oiled , well running business is itself not so easy a task... Trying to set up something one your own! trying to run it.. :-O please don make me cry...

My 'company' has 3 staff.
one -me no 1(read it as number one, not No-one)
two- my friend no 2,
three-amy friend no 3...

today this no 3 says he's got an call from another company... now I know how the HRs feel when my friends quit their job n jump to a different company for as much as an extra scoop of icecream on their lunch.. :-p

... atleast those companies have a million resume's of jobless/jobful-but-ready -to-jump/ready to work for 25 hrs per day/No-intention-of-working-after-joining , candidates stacked up next to their trash can to replace these flying angels.. but me? :-p

....Its my fault.. yup.. the guy got call for the job interview a few weeks ago.. around new year..It was christmas season.. n I didnt have much of projects anyway.. n I told him he cld go since the pay there was like 4 thousands higher than wat I can give him for the next few months.. n the guy has a a family of 3 dependants.. his dad, mom n a sister who's studying.. so I was wilin to let him go , n in fact happy for him... he attended interview n was asked to wait... he came back.. Never heard from dem...I said ok.. no probs.. forget them.. lets get busy...

....but now... We're half way into 3 projects... they call back suddenly out of nowhere... n if he
quits now.. jeeez...

Its ok.. well actually... I feel I shouldnt stop de guy.. after all he has a family which needs de money... இருந்தாலும்... 'எங்கிருந்தாலும் வாழ்க'னு.. பாட நா என்ன AVM.ராஜனா?

** ( டேய்.. அந்த பாட்ட பாடுனது AVM.ராஜன் இல்ல.. தெரியாட்டி மூடிகிட்டு இரு.. அந்த பாட்ட பாடுறது கல்யாண் குமார்... )**

ஓ..பாரேன் சொல்லவே இல்ல.. :-( .. இப்ப அதுவா டா முக்கியம்? அப்டி பார்த்தா அந்த பாட்ட பாடுனது PB.Sreenivas தானே.. >-p வெவ்வவ்வெவ்வே...
:-\ பார்ர்றா இவன.. இவ்ல feel பன்னி சொல்லி கிட்டு இருக்கேன்.. அப்துல் ஹமீது மாதிரி தப்புசொல்லி காட்டிட்டு இருக்கான்...

சொல்ல வந்ததையே மறக்க வெச்சிட்டானுங்க டா... :-(

So as is was saying.... Business is tough.... **(hey... Nothing is easy... ok... இப்ப வெட்டியா உக்காந்து உன் blog ஏ படிச்சிக்கிட்டு இருக்காங்களே அது மட்டும் easy னு நெனச்சியா ? ஹ்ம்ம்? )**

ok,ok..now I donn wan' another argument wid u.. shut up..

Now what do i gotta do to ? What do I gotta do? What do I gotta do? hey....IDEA...!!!!

Any desperate soul out there ready to work for free lunch??? Apply now..(ya, I am talking to YOU... cos from what i see, if u're having enough Time and Patience to read MY blog.. u must be reallllly JOBLESS, ABSLUTELY desperate with NOTHING to do......... so... ) apply with ur resume's immediately... job is urs!!!

Please forward this blog ID to all your friends, esp. any "gud looking girls"(single, committed, non- committal... any status :-p) who'r looking for job... u can even drop the 'gud looking' criteria.. :-p ... I WILL HIRE THEM!!!

(god... hope this works out!)

பி.கு. என்னடா, எங்கயோ ஆரம்பிச்சு எங்கயோ முடிச்சிருக்கானேன்னு உங்கள்ள சில பேர் யோசிக்கறது தெரியுது.. பெரியவங்க என்ன சொல்லிருக்காங்க? அங்க இங்கன்னு எங்க சுத்துனாலும், கடைசியில காரியத்துல கண்ணா இருக்கணும்னு சொல்லி இருக்காங்கல்ல? :-p

பி.கு. பி.கு.என் character- ரையே புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்கிறிங்களே....

ஆர்த்தி..

2008-02-05T23:50:00.000+05:30

நல்லவள்,
வல்லவள்
நாலும் தெரிந்தவள்
அன்பானவள்,
அறிவானவள்
பண்பானவள்,
பணிவானவள்..

நீ போட சொன்னதை எல்லாம் போட்டுட்டேன் ஆர்ட்ஸ் ... இப்ப போதுமா? :-p

என் வம்புத்தோழி :-)

am comin darling...

2008-02-05T00:27:00.000+05:30

it can't be..
it can't be...
can't u all see?

he was right here..
he was smiling..

he just asked y...
he just waved bye..

they say he's no more..
but he's gonna walk right in
right through the door..

crazy ppl, he's only slept..
how dare u even say he's dead?

let them see wat i know dear
just open ur eyes and
show them ur still here..

donn u realise chotu will cry
n its already late for the surprise
u promised me tonight..

get up darling, u never sleep so much
get up darling, more than ever
now i need ur touch...

they say he was crossing the road..
so..? he always walked the corner
to get me a rose..

they say the driver was drunk..
so...? my darling was always careful,
he had so much in heart for our son...

he hasnt left us alone..
no no no...
he is just lyin down tired...

I'll make him a coffee..
ya, can't u hear...? he's calling..
am coming dear..
am coming...

p.s: was going through a blog.. the blogger described the shock of hearing the sudden death of a friend she met only 3 days before.. instilled dis work.. my prayers for the soul..

started... somehow.. lonely...

2008-01-29T12:36:00.000+05:30

well.. the week was ok... z n a are committed.. and i offically know it from last week... fought with d for a stupid silly reason.. i dono.. can't get back to normal... watched taare zameen par at maya..liked the movie a lot.. very very touching... i kinda weeped... throughout de movie.. am ok wid it, i feel its ok to cry wen something touches u..nothing silly abt it.. but the problem was, i forgot my hanky.. :-\, but i wasnt de only one teary eyed der u know...(i could even hear someone sobbing from one of the seats behind me.. :-> ) then...

I miss somebody to talk to.. to open up.. kinda feel like Ishaan... i know am not a kid...but still, its hard wen u start feelin lonely.. hmmm... usually its d.. sometimes a.. but a is kinda held up at de moment.. n its kinda hard for me to talk her nowadays.. d.. i dono.. i feel i shd stop whining to her too... guys r always der... but den its not de same..

read 'Buddha' recently... didnt like it much.. twas ok.. but felt tht the author was himself not clear of B... but read it anyways... read a fiction called 'Wolf Brother' before that.. can be expected to be made into a movie soon.. twas gud...

business is not wat it seems.. things never happen at de pace u want them to... i hate it.. but i have no go.. i miss my kavithais... i just donn seem to be able to write anymore... i dono..nothing comes up.. i never suceed wen i sit down wid de aim of writing a piece.. it comes unexpectedly usually..but now i feel abandoned...

Hajira's wedding... i forgot.. myself, maha, kamila, dhoulath ,hema, gai, mani, riaz, hema-v , nazreen etc wr der. it was ok... my mom was also der.. she enjoys the company of my friends.. sometimes she's little too friendly..(I get jealous.. ;-) )

Everybody loves my mom.. i feel sad for her sometimes.. cos u kno.. we never give her wat she really deserves... she's never valued her worth... poor mom.. i love u amma... i hope to be a better son.. atleast i shd reduce my part of worries n burden frm her... but then again.. :-p

well, spoke to z.. nothing much frm his side.. trying to make some new friends in orkut... someone annonymous.. who wld listen to all my crap..n talk... well.. u know.. some nice decent girl... but it needs lotsa guts.. paakalam... i donn think wld ever...

here i am ...sunday..sitting at home... nothing to do.. no one to call... speak to... borrred...

gud bye my friend... take care
our road together,
ends here..

its time for us to part,
to take on different paths..

in my lonely journey
i will miss u, i know...

but ur life is ahead,
i must let u go..

but someday wen ur done,
wen life leaves u alone..

come back here my friend,
to this shade,where we part..

i promise to be here for u ,
before i last depart

but till then, keep this song
keep it, to keep u strong...

gud bye my friend...
adieu.. gud bye my friend..
miss u..

hey..just when i was whining to u abt my poetry ditching me.. gud.. thanks :-) dis is y i love u...

p.s. i just wrote this in 2.32234 mins so, if it doesn's satisfy the iambic pentametre rules of poetry.. i beg ur pardon..

2007-10-10T22:12:00.000+05:30

கல்லூரிக் கவிதைகள்...

உயிர்..

தீ குளித்தும் தேகம் வேகவில்லை,
உன் நினைவினில் என்னை நனைத்துக்கொண்டேன்..

மூழ்கடித்தும் நான் சாகவில்லை,
உன் கனவுகள் தானே சுவாசிக்கிறேன்..

நெஞ்சில் -வாள் பதித்தும் உயிர் போகவில்லை,
என் இதயம் என்றோ இழந்துவிட்டேன்..

இப்படி உயிர் பிடித்து உன்னை தேடி வந்தேன்,
பெண்ணே -
நொடியில் - முகம் மறுத்து என்னைச் சாகடித்தாய்...

கவிதைப் போட்டி..

வருடங்களாய் புதைத்த சோகம்,
யுகங்களாய் நீண்ட காதல்,
நிமிடங்களில் தங்கிய நினைவுகள்,
நாளை சுமக்கும் கனவுகள்,-
எல்லாம் செதுக்கிச் செதுக்கி கவிதை வடித்தேன்...

அரை நிமிடத்தில் அலசி விட்டாராம்-!
கவிதை கசங்கி காகிதம் ஆனது...