A sensible guy can be sensitive too. Really. Now, is that a crime?
Well, if u r more happy with less of me, you don need to call me up and tell me that.
I like to think my friends miss me.
Well, as they say... life is like that.
:-) take care buddy.
Showing posts with label crap. Show all posts
Showing posts with label crap. Show all posts
Monday, July 26, 2010
Thursday, July 15, 2010
?
வாம்மா துரையம்மா... இது வங்கக் கரையம்மா....
சில நாட்களாக என் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் பாடல்... மதராசப்பட்டினம் படம் பார்த்தேன்... நல்ல படம். சில இடங்கள் நெஞ்சை நெகிழ்விப்பதாக இருந்தன... பல இடங்களில் இயக்குனர் அந்தக் கால மக்களை சித்தரிப்பதில் உரிமை எடுத்துக் கொண்டிருந்தாலும், மனம் ஒரு நல்ல படம் பார்த்த மகிழ்ச்சியோடு திரையரங்கை விலகினேன்...
கொச்சின் ஹனிபா என்ற ஒரு நல்ல நடிகனின் கடைசிப் படம்.. இன்னும் சில காலம் இருந்திருக்கலாம்...
இந்த பதிவு அந்த படத்தை பற்றியதோ, இல்லை எனக்குப் பிடித்த கொச்சின் ஹனிபா பற்றியதோ இல்லை.. அவரைப் பற்றி வேறொரு நாள் எழுத முயல்வேன்...
இந்த பதிவு, படம் முடிந்து இதோ என் அறையில் பாடல் முணுமுணுத்த படி யோசிக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த தனிமையைப் பற்றி.. நம் வாழ்வின் பதிவுகள் நாளை எப்படி எங்கே இருக்கும் என்பதைப் பற்றி...
ஐம்பது வருடங்கள் கழிந்தால் ஒளி யாருடைய நினைவில் இருப்பான், யாருடைய நினைவிலும் இருப்பானா என்பதை பற்றி...
இன்றிருக்கும் என் நண்பர்கள், அன்று எப்படி இருப்பார்கள் என்பதைப் பற்றி... வாழ்க்கை இன்னும் என்னென்ன ஆச்சர்யங்களை, ஏமாற்றங்களை, அதிர்ச்சிகளை ஒளித்து வைத்துள்ளது என்பதைப் பற்றி..
எல்லோருமே பிறந்து விட்டோம்... மூச்சு, இதயம் அனிச்சையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன... பசி, தூக்கம், காமம், எந்த வித அழைப்புமின்றி அறிவிப்புமின்றி தோன்றி- அது தீர்ந்து - மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன... அவைகளின் பக்க விளைவுகளை சமாளித்துக் கொண்டு நடமாடி...
ஒருநாள் இவை அனைத்தும் நின்றுவிடும். அவற்றின் நிழல்கள் நீடிக்கும்.. காமத்தின் நிழல் பிள்ளைகளாய். பசியின் நிழல் விட்டுச்சென்ற தொழிலாய் . அயர்வின் நிழல் செர்த்துச்சென்ற சுகமாய்.
ஆனால் நாம் ? உங்கள் தாத்தாவின் பெயர் தெரியுமா? அவர் தொழில்? அவரது தந்தையின் பெயர்? தொழில்? அவரது பூர்விகம்? தெவை இல்லை, இல்லையா? அல்லது அவசியம் இல்லை.
அவர் சமாதி மண்ணோடு மக்கி விட்டது. அவர் நினைவு மங்கி விட்டது. அவரது கடைசி நிழல்படமும் கரையான் இரைப்பையில். இனி அவர் இல்லை. உங்கள் மகனுக்கு அவர் இல்லை. உங்கள் பேரனுக்கு உங்கள் தகப்பன் இல்லை.
அவர்கள் வாழ்வின் நீளம் 3 தலைமுறை. நீங்களும் மறக்கப் படுவீர்கள். உங்கள் பதிவுகள் திறக்கப் படாமல் போகும். நம் பெயர்கள் உச்ச்சரிக்கபடுவது ஒரு நாள் முற்றும் முற்றும். உங்கள் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் உங்களின் சுவடரியாமல் போவார்கள்.
ஏன்? பசி. தூக்கம். காமம். இவற்றின் எச்சங்களை மட்டும் விட்டுச் சென்றால், நம் வாழ்வின் நீளமும் இதுதான். குறைய வாய்ப்புண்டு. நிச்சயமாய்.
அறிவு, உணர்வு, பரிவு. இவற்றை விதைத்து பாருங்கள். நீளும். வாழ்ந்தோம், மறைந்தோம், கரைந்தோம் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. மூழ்கி மூச்சு முட்டி , இறக்கப்போகிறோம், மறக்கப் போகிறார்கள் என்று அறிந்து மரணம் சேர்வதில் உடன்பாடில்லை.
நான் நினைக்கப் பட வேண்டியவன். அதை நோக்கி நடக்கப் பழக வேண்டியவன்.
சில நாட்களாக என் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் பாடல்... மதராசப்பட்டினம் படம் பார்த்தேன்... நல்ல படம். சில இடங்கள் நெஞ்சை நெகிழ்விப்பதாக இருந்தன... பல இடங்களில் இயக்குனர் அந்தக் கால மக்களை சித்தரிப்பதில் உரிமை எடுத்துக் கொண்டிருந்தாலும், மனம் ஒரு நல்ல படம் பார்த்த மகிழ்ச்சியோடு திரையரங்கை விலகினேன்...
கொச்சின் ஹனிபா என்ற ஒரு நல்ல நடிகனின் கடைசிப் படம்.. இன்னும் சில காலம் இருந்திருக்கலாம்...
இந்த பதிவு அந்த படத்தை பற்றியதோ, இல்லை எனக்குப் பிடித்த கொச்சின் ஹனிபா பற்றியதோ இல்லை.. அவரைப் பற்றி வேறொரு நாள் எழுத முயல்வேன்...
இந்த பதிவு, படம் முடிந்து இதோ என் அறையில் பாடல் முணுமுணுத்த படி யோசிக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த தனிமையைப் பற்றி.. நம் வாழ்வின் பதிவுகள் நாளை எப்படி எங்கே இருக்கும் என்பதைப் பற்றி...
ஐம்பது வருடங்கள் கழிந்தால் ஒளி யாருடைய நினைவில் இருப்பான், யாருடைய நினைவிலும் இருப்பானா என்பதை பற்றி...
இன்றிருக்கும் என் நண்பர்கள், அன்று எப்படி இருப்பார்கள் என்பதைப் பற்றி... வாழ்க்கை இன்னும் என்னென்ன ஆச்சர்யங்களை, ஏமாற்றங்களை, அதிர்ச்சிகளை ஒளித்து வைத்துள்ளது என்பதைப் பற்றி..
எல்லோருமே பிறந்து விட்டோம்... மூச்சு, இதயம் அனிச்சையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன... பசி, தூக்கம், காமம், எந்த வித அழைப்புமின்றி அறிவிப்புமின்றி தோன்றி- அது தீர்ந்து - மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன... அவைகளின் பக்க விளைவுகளை சமாளித்துக் கொண்டு நடமாடி...
ஒருநாள் இவை அனைத்தும் நின்றுவிடும். அவற்றின் நிழல்கள் நீடிக்கும்.. காமத்தின் நிழல் பிள்ளைகளாய். பசியின் நிழல் விட்டுச்சென்ற தொழிலாய் . அயர்வின் நிழல் செர்த்துச்சென்ற சுகமாய்.
ஆனால் நாம் ? உங்கள் தாத்தாவின் பெயர் தெரியுமா? அவர் தொழில்? அவரது தந்தையின் பெயர்? தொழில்? அவரது பூர்விகம்? தெவை இல்லை, இல்லையா? அல்லது அவசியம் இல்லை.
அவர் சமாதி மண்ணோடு மக்கி விட்டது. அவர் நினைவு மங்கி விட்டது. அவரது கடைசி நிழல்படமும் கரையான் இரைப்பையில். இனி அவர் இல்லை. உங்கள் மகனுக்கு அவர் இல்லை. உங்கள் பேரனுக்கு உங்கள் தகப்பன் இல்லை.
அவர்கள் வாழ்வின் நீளம் 3 தலைமுறை. நீங்களும் மறக்கப் படுவீர்கள். உங்கள் பதிவுகள் திறக்கப் படாமல் போகும். நம் பெயர்கள் உச்ச்சரிக்கபடுவது ஒரு நாள் முற்றும் முற்றும். உங்கள் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் உங்களின் சுவடரியாமல் போவார்கள்.
ஏன்? பசி. தூக்கம். காமம். இவற்றின் எச்சங்களை மட்டும் விட்டுச் சென்றால், நம் வாழ்வின் நீளமும் இதுதான். குறைய வாய்ப்புண்டு. நிச்சயமாய்.
அறிவு, உணர்வு, பரிவு. இவற்றை விதைத்து பாருங்கள். நீளும். வாழ்ந்தோம், மறைந்தோம், கரைந்தோம் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. மூழ்கி மூச்சு முட்டி , இறக்கப்போகிறோம், மறக்கப் போகிறார்கள் என்று அறிந்து மரணம் சேர்வதில் உடன்பாடில்லை.
நான் நினைக்கப் பட வேண்டியவன். அதை நோக்கி நடக்கப் பழக வேண்டியவன்.
Monday, April 26, 2010
Pretty Woman....
Pretty Woman... please love me,
Pretty Woman... it's destiny,
Pretty Woman... just u n me,
Pretty Woman... we've a history,
Pretty Woman.....
Pretty Woman... it's just crazy,
Pretty Woman... it's not easy,
Pretty Woman... dun make me cry,
Pretty Woman... dun let me die,
Pretty Woman...
Pretty Woman... where is you,
Pretty Woman... I miss you,
Pretty Woman... hear my song,
Pretty Woman... don't be long,
Pretty Woman...
Lovely,
Pretty Woman..
Pretty,
Pretty Woman..
ma loving,
Pretty Woman..
am lonely,
Pretty Woman.......
Pretty Woman... it's destiny,
Pretty Woman... just u n me,
Pretty Woman... we've a history,
Pretty Woman.....
Pretty Woman... it's just crazy,
Pretty Woman... it's not easy,
Pretty Woman... dun make me cry,
Pretty Woman... dun let me die,
Pretty Woman...
Pretty Woman... where is you,
Pretty Woman... I miss you,
Pretty Woman... hear my song,
Pretty Woman... don't be long,
Pretty Woman...
Lovely,
Pretty Woman..
Pretty,
Pretty Woman..
ma loving,
Pretty Woman..
am lonely,
Pretty Woman.......
Sunday, April 12, 2009
மீனாட்சி : நம்ம செந்திலோட தம்பி மணி street corner- ல
tea கடை வெச்சிருக்கிற நாயரோட...
அஷ்வின் : [interrupting].... பொண்ண கூட்டிகிட்டு
ஓடிட்டானா?
மீனாட்சி : ...ஐயோ... அது கூட பரவாயில்லையே...
kk : [interrupting]...நாயர் பொண்ண ஒருத்தன்
இழுத்துட்டு ஓடறது உனக்கு பரவாயில்லையா?
அந்த பொண்ண எவ்ளோ நாளா நான்..I mean......,
நாயர் எவ்ளோ நல்லவர் தெரியுமா?
மீனாட்சி : ஐயோ.. நான் அதை சொல்லலடா...
ரகு :[interrupting] oh.. அதை சொல்லலையா?
வேற எதை? டேய், நாயர்க்கு ஒரு
பொண்ணுதானே....?
[Meenakshi picks up a knife, raghu n kk n aswin quiet
down n meek immediately]
காயத்ரி : hey , நீ சொல்லு மீன்ஸ் ..
மீனாச்சி : நாயரோட அக்காவ இழுத்துகிட்டு ஓடிட்டானாம்...
kk :[whisperig under breath and acting relieved] அப்பாடி ....
காயத்ரி : டேய்..
kk : அடப்பாவமேன்னு சொல்ல வந்தேன்...
அஷ்வின் :அந்த பையனுக்கு இன்னும் 2 நாள்ல கல்யாண
date fix பண்ணி இருந்தாங்களே.....!!
ரகு : அந்த பொம்பளைக்கு 45 வயசுக்கு மேல
இருக்குமேடா..அஷ்வின்,அவன் உன்ன
விட காஞ்ச பயலா இருந்திருப்பான் போல
இருக்கு.. ஹீ ஹீ
மீனாட்சி : 3 நாளைக்கு மின்னாடி Pondicherry க்கு
ஓடி போய் church-ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு .....,
kk : [whispering to self] Jolly-ya honeymoon
கொண்டாடிட்டு ....
மீனாட்சி : [ignoring him] நேத்திக்கு night திரும்பி
வந்திருக்காங்க...
மாயா : நல்ல வேலை, கல்யாணத்தை miss பண்ணாம
correct-ஆ வந்துட்டானே..
காயத்ரி : hey, எல்லாம் காதுல வாங்கி உன்
மண்டைக்குள்ள விட்டியா இல்லையா? அவனும்
அந்த பொம்பளையும் pondicherry-ல Already
கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க...
மாயா : [indifferent] so?, Pondicherry-ல தானே?
மீனாட்சி : so வா?
மாயா :அவங்க தான் நேத்தைக்கு nite Madras
வந்திட்டாங்களே...
[All of them giving the weirdest of the looks]
மாயா : Pondicherry ல, கல்யாணம் பண்ணிகிட்டா
Pondicherry -லதானே அவங்க Husband and Wife..
வெளியூர் போய்ட்டா இல்லல? அவங்க தான்
சென்னை வந்திடாங்களே... !
kk : J3 police station ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா Adayar
தாண்டிட்டா செல்லாதுன்னு சொல்லிடுவா போல
இருக்கே...
ரகு : என்ன சொல்ற நீ? Pondicherry ல கல்யாணம்
பண்ணிகிட்டாலும்,கூடுவாஞ்சேரி ல கல்யாணம்
பண்ணிகிட்டாலும்...
மீனாட்சி : sahara பாலைவனம், இமயமலை உச்சி ,
bay of bengal நடுவுல , J3 police station-ல ,
எங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாலும்
உலகம் பூரா husband and wife தான்...
மாயா :[Visibly shocked] WHAT??!!
[under her breath,confused] அப்போ college tour
Andaman போனப்போ...?!!
[aloud]............OH MY GOD!!!
மாயா :[next moment back to her normal weird self ] ...
சரி சரி விடுங்க...யாருக்கு coffee?? ..
This is a scene I wrote for Marina Cafe. It is actually a scene inspired from 'friends'. (Those of you friends freaks will know the scene and characters instantly) . In fact whole marina cafe concept was an
adaptation of friends which we tried to produce for vijay tv. But sadly Rishi rejected this type of dialogues saying they weren't..... hmm.. I donn remember for what reason he said they weren't gud... chumma I
felt like putting it up here... wadya think? I feel its crazy mohan kinda stuff ;-)
Tuesday, January 27, 2009
Tuesday, December 23, 2008
crap happens man...
Dear you,
What do you do when you know you have stepped into shit?
Well.. different people do different things.. what do you do? Some people don't even notice it and they keep walking.. they can smell it, but they are always sure its de other guy and ofcourse curse..
Some people notice and they quietly find a nice carpet to wipe it off and walk away like nothing ever happened...
Some others, are so disgusted that they have to get back home and have to wash it all out and probably have a bath and 2 bottles of deo before they can step out again..
There is this special kind of people, these people... when they step into shit, they start kicking it all around... on everyone and everything around.. if they smell, they wann de world to smell wid dem...
So,what do you do usually?what do you do when you know you have stepped into shit? Nice carpet? Keep walking? U never step into shit?.. oh you're not a fool? (;-p) , Run back home? , or...
think about what you wanna do... you will be a better guy... hey, am not shittin u!
What do you do when you know you have stepped into shit?
Well.. different people do different things.. what do you do? Some people don't even notice it and they keep walking.. they can smell it, but they are always sure its de other guy and ofcourse curse..
Some people notice and they quietly find a nice carpet to wipe it off and walk away like nothing ever happened...
Some others, are so disgusted that they have to get back home and have to wash it all out and probably have a bath and 2 bottles of deo before they can step out again..
There is this special kind of people, these people... when they step into shit, they start kicking it all around... on everyone and everything around.. if they smell, they wann de world to smell wid dem...
So,what do you do usually?what do you do when you know you have stepped into shit? Nice carpet? Keep walking? U never step into shit?.. oh you're not a fool? (;-p) , Run back home? , or...
think about what you wanna do... you will be a better guy... hey, am not shittin u!
Subscribe to:
Posts (Atom)